W „Rozmyślaniach o życiu kapłańskim”
święty Józef Sebastian Pelczar wyraża prawdę, że poprzez przyjęcie pokarmu
eucharystycznego, udziela się duszy człowieka przedziwna miłość Chrystusa. „On
zapragnął być pokarmem dusz, by w nich utrzymywać i pomnażać żywot
nadprzyrodzony, by je łączyć z Sobą i przemieniać w siebie. I przychodzi w
Komunii Świętej, nie raz tylko w ziemskim ich życiu, ale tak często, jak one
same pragną, i nie tylko w życiu, ale także przed zejściem, jako posiłek na
ostatnią drogę; a za cały warunek do godnego przyjęcia tego tylko żąda, by były
czyste i miały choć okruszynę miłości.
Udział szczególny w tym obdarowaniu ma
sam kapłan. W związku z tym powinien rozpalać w sercach ludzkich coraz to
większe pragnienie częstego przyjmowania Komunii. Jedną z pobudek tej praktyki,
(…) jest życie wieczne: Skoro Eucharystia św. jest pokarmem dusz, a dusze tego
pokarmu potrzebują do życia nadprzyrodzonego, jasnym jest obowiązek, by dusze
ten pokarm często a godnie przyjmowały” (J.S.Pelczar 1915, s. 221).
(Źródło: Ks. Piotr Czarniecki, Eucharystia
pokarmem duchowym na życie wieczne na przykładzie nauczania św. Józefa
Sebastiana Pelczara)
Wpis: 19 stycznia godz. 10:05
