Gdy
spogląda z miłością na ziemię;
gdy
maluje niebo siedmiobarwną tęczą,
gdy
zapala słońce swą ręką wszechwładną,
witając
dzień wraz z tobą i ze mną…
Gdy
gasi słońce u schyłku wieczora
i
gdy gwiazdy rozsiewa na nieboskłonie;
gdy
deszczem skrapia łany zbóż złocistych;
gdy
ożywia lasy, pola i ogrody wiosną;
gdy
patrzy z nieba, jak ludzi wielka rzesza
w
niedzielny poranek do kościoła śpieszy!
Gdy
pędzlem Boskiej wyobraźni maluje pejzaże,
gdy
Chleb biały we Mszy podaje nam w darze;
gdy
gospodarz ręką spracowaną wiosną zboże sieje;
gdy
maleństwo przy boku matki radośnie się śmieje;
gdy
mamy radość w sercu i gdy ogarnie trwoga…
Czy
widzisz, jak często Pan Bóg się uśmiecha?
Uwierz,
uwierz człowieku, w miłość swego Boga!
Wpis:
21 czerwca godz. 14:36
