PAN JEZUS najlepszym psychoterapeutą

Przez kilka dni, a może nawet kilkanaście, odwoływałam się do różnych publikacji, które dzięki swoim wskazaniom mają pomóc człowiekowi w rozwiązaniu trudnych spraw, z którymi boryka się w życiu. Książki te miały zarówno charakter świecki, jak i religijny. Były „podręcznikami” psychoterapii. Doszłam do przekonania (i myślę, że nie tylko ja!), że to Pan Jezus jest najlepszym psychoterapeutą.

Nie dlatego, że zastępuje psychoterapię, ale dlatego, że jako jedyny zna człowieka do głębi. Widzi nie tylko nasze zachowania i emocje, lecz także rany, których sami często nie potrafimy uleczyć. Dociera do źródła bólu, a nie tylko do jego objawów.

Pan Jezus nie odrzuca człowieka z powodu jego słabości. Przeciwnie – przyjmuje go z bezwarunkową miłością, daje poczucie bezpieczeństwa i uczy patrzeć na siebie prawdziwie: bez potępienia, ale też bez złudzeń. W Jego obecności można zdjąć maski, przestać udawać i stanąć takim, jakim się naprawdę jest. Stanąć w prawdzie o sobie samym!

To On przywraca nadzieję tym, którzy utracili sens życia, przebaczenie tym, którzy uginają się pod ciężarem winy, oraz pokój tym, których serca przytłacza strach.

Uczy przebaczać, uwalnia od niewoli przeszłości i pokazuje, że nasza wartość nie zależy od sukcesów, opinii ludzi ani popełnionych błędów, lecz od tego, że jesteśmy ukochanymi dziećmi Boga.

Dlatego można powiedzieć, że Pan Jezus jest najlepszym terapeutą duszy – nie tylko pomaga lepiej egzystować, ale prowadzi do prawdziwego uzdrowienia i przemiany serca. Jego „terapia” nie kończy się na chwilowej uldze. Jej celem jest pełnia życia, wolność i miłość, które trwają wiecznie.

Pragnę mocno podkreślić, że wiara we wszechmoc Boga nie stoi w sprzeczności z naukową psychoterapią. Bóg często działa także przez mądrość, wiedzę i pomoc specjalistów. Łaska i kompetentna pomoc psychologiczna mogą się wzajemnie uzupełniać, prowadząc człowieka do pełniejszego uzdrowienia.

Znam taki przypadek, że pewien licencjonowany psychoterapeuta polecił (oprócz leków) zwrócenie się o pomoc do Pana Jezusa.

 

Wpis: 30 sierpnia godz. 11:50 

Najpiękniejsze cytaty z "Dzienniczka" św. Faustyny (5)

 

„Nie znajdzie żadna dusza usprawiedliwienia, dopokąd nie zwróci się z ufnością do miłosierdzia Mojego.” (Dz. 570)

„Im większy grzesznik, tym ma większe prawa do miłosierdzia Mojego. (...) Kto ufa miłosierdziu Mojemu, nie zginie, bo wszystkie sprawy jego Moimi są, a nieprzyjaciele rozbiją się u stóp podnóżka Mojego.” (Dz. 723)

„O, gdyby znali grzesznicy miłosierdzie Moje, nie ginęłaby ich tak wieka liczba. Mów duszom grzesznym, aby nie bały się zbliżyć do Mnie, mów o Moim wielkim miłosierdziu.” (Dz. 1396)

„W takiej duszy, która żyje wyłącznie miłością Moją, króluję jak w niebie.” (Dz. 1489)

„Najwięksi grzesznicy dochodziliby do wielkiej świętości, gdyby tylko zaufali Mojemu miłosierdziu.” (Dz. 1784)

„Serce Moje jest miłosierdziem samym. Z tego morza miłosierdzia rozlewają się łaski na świat cały. Żadna dusza, która się do Mnie zbliżyła, nie odeszła bez pociech. Wszelka nędza tonie w Moim miłosierdziu, a wszelka łaska tryska z tego źródła - zbawcza i uświęcająca.” (Dz. 1777)

„Niech ufa dusza wszelka w męce Pana, niech ma w miłosierdziu nadzieję. Bóg nikomu miłosierdzia swego nie odmówi. Niebo i ziemia może się odmienić, ale nie wyczerpie się miłosierdzie Boże.” (Dz. 72)

„Wszelka dusza wierząca i ufająca miłosierdziu Mojemu dostąpi go.” (Dz. 420)

„Bardzo się Bogu nie podoba niedowierzanie Jemu i przez to niektóre dusze tracą wiele łask. Niedowierzanie duszy rani Jego najsłodsze serce.” (Dz. 595)

„Powiedz duszom, aby nie stawiały tamy Mojemu miłosierdziu we własnym sercu, które tak bardzo pragnie w nich działać. Pracuje Moje miłosierdzie we wszystkich sercach, które mu otwierają swoje drzwi; jak grzesznik, tak i sprawiedliwy potrzebuje Mojego miłosierdzia. Nawrócenie i wytrwanie jest łaską Mojego miłosierdzia.” (Dz. 1577)

„Pragnę się udzielać duszom i napełniać je swoją miłością, ale mało jest dusz, które by chciały przyjąć wszystkie łaski, które im miłość Moja przeznaczyła.” (Dz. 1017)

„Dusze dążące do doskonałości niech szczególnie uwielbiają Moje miłosierdzie, bo hojność łask, które im udzielam, płynie z miłosierdzia Mojego. Pragnę, aby dusze te odznaczały się bezgraniczną ufnością w Moje miłosierdzie. Uświęceniem takich dusz Ja sam się zajmuję, dostarczę im wszystkiego, czegokolwiek potrzeba dla ich świętości. Łaski z Mojego miłosierdzia czerpie się jednym naczyniem, a nim jest - ufność. Im dusza więcej zaufa, tym więcej otrzyma. Wielką Mi są pociechą dusze o bezgranicznej ufności, bo w takie dusze przelewam wszystkie skarby swych łask. Cieszę się, że żądają wiele, bo Moim pragnieniem jest dawać wiele, i to bardzo wiele. Smucę się natomiast, jeżeli dusze żądają mało, zacieśniają swe serca.” (Dz. 1578)

„Córko, kiedy przystępujesz do spowiedzi świętej, do tego źródła miłosierdzia Mojego, zawsze spływa na twoją duszę Moja krew i woda, która wyszła z serca Mojego, i uszlachetnia twą duszę. Za każdym razem, jak się zbliżasz do spowiedzi świętej, zanurzaj się cała w Moim miłosierdziu z wielką ufnością, abym mógł zlać na duszę twoją hojność swej łaski. Kiedy się zbliżasz do spowiedzi, wiedz o tym, że Ja sam w konfesjonale czekam na ciebie, zasłaniam się tylko kapłanem, lecz sam działam w duszy. Tu nędza duszy spotyka się z Bogiem miłosierdzia. Powiedz duszom, że z tego źródła miłosierdzia dusze czerpią łaski jedynie naczyniem ufności. Jeżeli ufność ich będzie wielka, hojności Mojej nie ma granic. Strumienie łaski zalewają dusze pokorne. Pyszni zawsze są w ubóstwie i nędzy, gdyż łaska Moja odwraca się od nich do dusz pokornych." (Dz. 1602)

 

Wpis: 29 sierpnia godz. 14:35 

Najpiękniejsze cytaty z "Dzienniczka" św. Faustyny (4)

 

„Duszo w ciemnościach pogrążona, nie rozpaczaj, nie wszystko jeszcze stracone, wejdź w rozmowę z Bogiem swoim, który jest miłością i miłosierdziem samym.” (Dz. 1486)

„Wiedz, duszo, że wszystkie grzechy twoje nie zraniły Mi tak boleśnie serca, jak twoja obecna nieufność; po tylu wysiłkach Mojej miłości i miłosierdzia nie dowierzasz Mojej dobroci.” (Dz. 1486).

„Wiedz, ile razy przychodzisz do Mnie uniżając się i prosisz o przebaczenie, tyle razy wylewam ogrom łask na twą duszę, a niedoskonałość twoja niknie przede Mną, a widzę tylko twą miłość i pokorę; nic nie tracisz, ale wiele zyskujesz.” (Dz. 1293).

„Niech nikt nie wątpi o dobroci Bożej; choćby grzechy jego były jak noc czarna, miłosierdzie Boże mocniejsze jest niż nędza nasza. Jednego trzeba, aby grzesznik uchylił choć trochę drzwi serca swego na promień łaski miłosierdzia Bożego, a resztę już Bóg dopełni.” (Dz. 1507)

„Jestem miłosierdziem samym dla duszy skruszonej. Największa nędza duszy nie zapala Mnie gniewem, ale się wzrusza serce Moje dla niej miłosierdziem wielkim.” (Dz. 1739)

„Prędzej niebo i ziemia obróciłyby się w nicość, aniżeliby duszę ufającą nie ogarnęło miłosierdzie Moje.” (Dz. 1777)

„Gdy dusza ujrzy i pozna ciężkość swych grzechów, gdy się odsłoni przed jej oczyma duszy cała przepaść nędzy, w jakiej się pogrążyła, niech nie rozpacza, ale z ufnością niech się rzuci w ramiona Mojego miłosierdzia, jak dziecko w objęcia ukochanej matki. Dusze te mają pierwszeństwo do Mojego miłosierdzia. Powiedz, że żadna dusza, która wzywała miłosierdzia Mojego, nie zawiodła się ani nie doznała zawstydzenia.” (Dz. 1541)

„Nie tylko bierz te łaski dla siebie, ale i dla bliźnich, to jest zachęcaj dusze, z którymi się stykasz, do ufności w nieskończone miłosierdzie Moje. O jak bardzo kocham dusze, które mi zupełnie zaufały - wszystko im uczynię.” (Dz. 294)

„Niech żadna dusza nie wątpi, chociażby była najnędzniejsza, póki żyje - każda może się stać wielką świętą, bo wielka jest moc łaski Bożej. Od nas zależy tylko nie stawiać oporu działaniu Bożemu.” (Dz. 283)

‘O, jak bardzo Mnie rani niedowierzanie duszy. Taka dusza wyznaje, że jestem święty i sprawiedliwy, a nie wierzy , że jestem miłosierdziem, nie dowierza dobroci Mojej. I szatani wielbią sprawiedliwość Moją, ale nie wierzą w dobroć Moją. (...) Miłosierdzie jest największym przymiotem Boga.” (Dz. 300)

„Ale przyobiecał Bóg wielką łaskę - szczególnie tobie i wszystkim, którzy głosić będą o tym wielkim miłosierdziu Moim. Ja sam bronić ich będę w godzinę śmierci, jako swej chwały, i chociażby grzechy dusz czarne były jak noc, kiedy grzesznik zwraca się do miłosierdzia Mojego, oddaje Mi największą chwałę i jest zaszczytem męki Mojej. Kiedy dusza wysławia Moją dobroć, wtenczas szatan drży przed nią i ucieka na samo dno piekła.” (Dz. 378)

„Duszom, które uciekać się będą do Mojego miłosierdzia, i duszom, które wysławiać i głosić będą innym o Moim wielkim miłosierdziu, w godzinę śmierci postąpię z nimi według nieskończonego miłosierdzia Mojego.” (Dz. 379).

 

Wpis: 28 sierpnia godz. 11:30

Najpiękniejsze cytaty z "Dzienniczka" św. Faustyny

 

„Żądam czci dla miłosierdzia Mojego od wszelkiego stworzenia.” (Dz. 1572)

„W ostatniej godzinie nic dusza nie ma na swą obronę, prócz miłosierdzia Mojego; szczęśliwa dusza, która przez całe życie zanurzała się w zdroju miłosierdzia, bo nie dosięgnie jej sprawiedliwość.” (Dz. 1075)

„Nie mogę kochać duszy, którą plami grzech, ale kiedy żałuje, to nie ma granicy dla Mojej hojności, jaką mam ku niej. Miłosierdzie Moje ogarnia ją i usprawiedliwia. Miłosierdziem swoim ścigam grzeszników na wszystkich drogach ich i raduje się serce Moje, gdy oni wracają do Mnie. (...) Jeżeli uciekają przed miłosiernym sercem Moim, wpadną w sprawiedliwe ręce Moje. Powiedz grzesznikom, że zawsze czekam na nich, wsłuchuję się w tętno ich serca, kiedy uderzy dla Mnie. Napisz, że przemawiam do nich przez wyrzuty sumienia, przez niepowodzenie i cierpienia, przez burze i pioruny, przemawiam przez glos Kościoła, a jeżeli udaremnią wszystkie łaski Moje, poczynam się gniewać na nich, zostawiajac ich samym sobie i daję im czego pragną.” (Dz. 1728)

"Powiedz duszom, gdzie mają szukać pociech, to jest w trybunale miłosierdzia (tj. w Sakramencie Pokuty); tam są największe cuda, które się nieustannie powtarzają. Aby zyskać ten cud, nie trzeba odprawiać dalekiej pielgrzymki ani też składać jakichś zewnętrznych obrzędów, ale wystarczy przystąpić do stóp zastępcy Mojego z wiarą i powiedzieć mu nędzę swoją, a cud miłosierdzia Bożego okaże się w całej pełni. Choćby dusza była jak trup rozkładająca się i choćby po ludzku nie było wskrzeszenia, i wszystko już stracone - nie tak jest po Bożemu, cud miłosierdzia Bożego wskrzesza tę duszę w całej pełni. O biedni, którzy nie korzystają z tego cudu miłosierdzia Bożego; na darmo będziecie wołać, ale już będzie za późno" (Dz. 1448)

 

Wpis: 27 sierpnia godz. 9:15

W uroczystość Matki Boskiej Częstochowskiej

 

Ku Maryi serca pełne miłości

podzięka za matczyną opiekę

triumfalne fanfary

twarz przecięta złością

tłum ludu nieprzebrany

same zginają się kolana

przed majestatem Królowej

witaj Maryjo ukochana Matko

wzruszenie  głos odbiera

płynie modlitwa gorąca ufna szczera

serca płoną świętą miłością

króluj nam Matko Pani z Częstochowy

Pani Jasnogórska Matko Boska zwycięska

pokrzepiaj nasze serca i dodawaj męstwa w walce ze złem

Wpis: 26 sierpnia godz. 9:18

Najpiękniejsze cytaty z "Dzieniczka" św. Faustyny (2)

 

„O wy, drobne, codzienne ofiarki, jesteście mi jako kwiaty polne, którymi zasypuję stopy umiłowanego Jezusa. Ja te drobiazgi równam nieraz z cnotami heroicznymi, a to dla ustawicznej ich trwałości - wymagają heroizmu.”(Dzienniczek, 208)

„Jezus kocha dusze ukryte. Kwiat ukryty najwięcej zawiera w sobie woni. Starać się o zacisze dla Serca Jezusowego we własnym wnętrzu.” (Dzienniczek, 275)

„Życie moje nie jest monotonne i szare, ale jest urozmaicone jako ogród wonnymi kwiatami, że nie wiem wreszcie, który wpierw kwiat zerwać: czy lilię cierpień, czy różę miłości bliźniego, czy fiołek pokory. Nie będę wyliczać tych skarbów, których mam na każdy dzień pod dostatkiem. To wielka rzecz umieć wykorzystać chwilę obecną.” (Dzienniczek, 296)

 

Wpis: 26 sierpnia godz. 9:10

Najpiękniejsze cytaty z "Dzienniczka" św. Faustyny

 

Mój Jezu, jak ci ludzie mało mówią o Tobie. O wszystkim, tylko nie o Tobie, Jezu. A jak mało mówią, to pewnie i nie myślą wcale; cały świat ich zajmuje, a o Tobie, Stwórco, milczenie. Smutno mi, Jezu, widząc tę wielką obojętność i niewdzięczność stworzeń. O mój Jezu, pragnę Cię kochać za nich i miłością swoją zadośćuczynić Tobie. (Dzienniczek, 804)

O Chryste, gdybyś Ty sam nie wspierał duszy, to cóż ona sama może? Jesteśmy silni, ale siłą Twoją, jesteśmy święci, ale świętością Twoją; a sami czym? - Niżej nicości... (Dzienniczek, 1655)

Jezu mój, Ty mi wystarczasz za wszystko na świecie. Chociaż cierpienia są wielkie, Ty mnie wspierasz. Chociaż opuszczenia są straszne, Ty mi je osładzasz. Chociaż słabość jest wielka, Ty mi ją odmieniasz na moc. (Dzienniczek, 1656)

 

Wpis: 25 sierpnia godz. 13:25

Praktyczne wskazania, płynące z "Dzienniczka" św. Fausyny

 

Oto kilka postaw, które warto praktykować - na podstawie „Dzienniczka” św. Faustyny.

*Ufaj Bogu bardziej niż własnym obawom

Nie wszystko w życiu da się przewidzieć ani zrozumieć. Wiara zaczyna się tam, gdzie człowiek potrafi powiedzieć: „Jezu, ufam Tobie”, także wtedy, gdy okoliczności nie układają się po jego myśli. Nie  wszystko musi zależeć ode mnie.

*Rób dobrze to, co masz dziś do zrobienia

Świętość – to nie czyny na pokaz! Człowiek może spotkać Boga w pracy, rodzinie, obowiązkach, odpoczynku i zwyczajnych rozmowach. Dlatego warto wykonywać swoje obowiązki uczciwie, cierpliwie i z miłością.

 *Nie lekceważ małych rzeczy

W życiu duchowym ogromne znaczenie mogą mieć rzeczy pozornie niewielkie: dobre słowo, cierpliwość, powstrzymanie się od krytykanctwa, pomoc drugiemu człowiekowi, dotrzymanie słowa…

Mały czyn wykonany z miłością może mieć większą wartość niż wielki czyn wykonany dla własnej chwały.

*Bądź miłosierny dla człowieka, którego spotykasz

Miłosierdzie jest konkretnym sposobem odnoszenia się do drugiego człowieka. Może przejawiać się wielorako: poprzez pomoc, dobre słowo, przebaczenie, cierpliwość, powstrzymanie się od osądzania albo zwyczajne zainteresowanie się czyimś cierpieniem.

*Przebaczaj, nawet jeśli nie możesz zapomnieć

Chrześcijańskie przebaczenie oznacza rezygnację z pielęgnowania nienawiści i pragnienia odwetu – mimo że pamiętamy, iż zło się wydarzyło.

*Walcz ze złem przede wszystkim w sobie

Łatwo dostrzec cudze wady i błędy! Trudniej zobaczyć własne. „Dzienniczek” uczy postawy: najpierw pracuj nad własnym sercem. Zamiast analizować, co inni robią źle, warto pytać: Czy ja jestem bardziej cierpliwy(-a)? Bardziej prawdziwy(-a)? Bardziej miłosierny(-a)?

*Umiej przyznać się do własnej słabości

Człowiek może upaść, popełnić błąd, ulec słabości. Istotne jest to, co zrobi później. Powrót do Boga i zaufanie Jego miłosierdziu prowadzi do nawrócenia, powstania z grzechu, uznania prawdy o sobie i rozpoczęcia nowego życia.

*Módl się, ale nie uciekaj od działania

Modlitwa nie ma być ucieczką od rzeczywistości. Powinna przemieniać sposób, w jaki człowiek tę rzeczywistość przeżywa.

Można modlić się za rodzinę — i jednocześnie być dla niej cierpliwym. Można prosić o pokój — i nie powodować konfliktów. Można prosić o miłosierdzie — i okazać je komuś konkretnemu. Modlitwa powinna wypływać z serca i prowadzić do czynu.

*Nie uzależniaj swojego życia od opinii ludzi

Człowiek bardzo łatwo ulega presji opinii ogółu; boi się, co inni o nim powiedzą. Duchowość Faustyny przypomina, że ważniejsze od ludzkiego uznania jest pytanie, czy jestem wierny prawdzie i Bogu.

Nie trzeba wszystkim imponować. Nie trzeba zawsze być rozumianym i lubianym przez wszystkich. Nie trzeba wygrywać każdej dyskusji. Bądźmy sobą!

*W każdej sytuacji szukaj okazji do okazania miłości

Nie zawsze możesz zmienić sytuację, człowieka ani okoliczności. Możesz jednak zdecydować, jak odpowiesz.

Jeśli ktoś jest trudny — możesz odpowiedzieć cierpliwością.

Jeśli ktoś cierpi — możesz wysłuchać go i pomóc.

Jeśli ktoś cię zranił — nie musisz odpłacać złem.

Jeśli jesteś zmęczony — możesz - mimo wszystko – powstrzymać się od złych słów wobec najbliższych, którzy są przy tobie.

*Naucz się milczeć!

Kontroluj swoje pytania wobec ludzi, z którymi się spotykasz; nie bądź wścibski (-a).

Pamiętaj, że milczenie jest złotem. Nie udzielaj rad, gdy nikt cię o nie nie prosi!

Nie rób uwag, nikt ich nie lubi! (Św. Tomasz: Odbierz mi chęć prostowania każdemu jego ścieżek.

Nie na każdy temat muszę coś powiedzieć. Wielki św. Tomasz z Akwinu mówił: Zachowaj mnie, Boże, od zgubnego nawyku mniemania, że muszę coś powiedzieć na każdy temat i przy każdej okazji.

*Bądź pokorny(-a). Tę cechę św. Faustyna ceniła najbardziej: „O, pokoro, piękny kwiecie

W tym sensie świętość nie polega przede wszystkim na niezwykłym życiu. Polega na niezwykłym sposobie przeżywania zwyczajnego życia.

A zatem: Ufaj Bogu, wykonuj dobrze swoje obowiązki, kochaj konkretnych ludzi, przebaczaj, pracuj nad sobą i po każdym upadku wracaj do Bożego Miłosierdzia. (Myśli pozbierane  różnych źródeł)

 

Wpis: 24 sierpnia godz. 13:40

 

"Dzienniczek" św. Faustyny - poradnikiem? Tak!

 

Pisałam w ostatnim czasie o poradnikach, które pomagają nam w różnych sytuacjach życiowych. Dzisiaj pragnę się zatrzymać przy „Dzienniczku” św. Faustyny. Przypomnę, że mój „Dzienniczek” jest pierwszym z wydanych, pochodzi z 1983 roku. Otrzymałam go w prezencie od matki mojej uczennicy, św. pamięci p. Marii Lehman. Wspominam o tym kolejny raz, bowiem ten dar stał się dla mnie czymś niezwykle ważnym i cennym. Pamiętam, jak po raz pierwszy bardzo przeżyłam zawartą w nim treść, a zwłaszcza słowa Pana Jezusa – wprawdzie skierowane do świętej zakonnicy, ale równocześnie do każdego z nas. Pisałam o tym wielokrotnie z największą wdzięcznością. I nadal uważam, że jest to doskonały praktyczny przewodnik życia w świecie! Nadal „Dzienniczek” jest mi bardzo pomocny, czerpię z niego każdego dnia.   

Jego siła polega na tym, że pokazuje, jak przeżywać zwyczajne sytuacje w perspektywie relacji z Bogiem i z drugim człowiekiem, a także cierpienie, własne słabości, pokusy, przebaczenie czy podejmowanie decyzji.

Szczególny nacisk został tu położony na zaufanie Bogu w każdej sytuacji, nawet tej najbardziej niezrozumiałej;

na  miłosierdzie wobec innych, także tych, którzy wyrządzili nam krzywdę;

wierność małym obowiązkom zamiast szukania wyłącznie wielkich czynów;

nieustanną pracę nad sobą, nad swoim wnętrzem;

modlitwę połączoną z konkretnym działaniem;

dostrzeganie, że świętość nie wymaga ucieczki od świata — można ją realizować w codzienności, wśród ludzi i obowiązków.

Można powiedzieć, że „Dzienniczek” jest doskonałą podpowiedzią, jak żyć po chrześcijańsku wtedy, gdy życie jest zwyczajne, czasami bardzo trudne i pełne niedoskonałych ludzi — włącznie ze mną samą. Cdn. 

 

Wpis: 23 sierpnia godz. 12:50 

 

„Najczystszą bowiem ofiarą i największym zadośćuczynieniem za grzechy jest czyste i całkowite ofiarowanie Bogu siebie samego razem z ofiarą Ciała Chrystusa podczas Mszy i Komunii świętej.” (Źródło: Tomasz a Kempis, O naśladowaniu Chrystusa)

 

„Im więcej i lepiej umiesz, tym surowiej z tego tytułu będziesz sądzony, jeśli nie żyjesz święciej. Nie wywyższaj się z racji jakiejś umiejętności czy nauki, lecz raczej bój się z racji danej ci wiedzy. A jeśli ci się wydaje, że dużo wiesz i dość dobrze rozumiesz, wiedz jednak, że istnieje o wiele więcej rzeczy, których nie znasz.”(Tomasz à Kempis, O naśladowaniu Chrystusa)

„Z równą chęcią powinniśmy czytać księgi pobożne i proste, co wzniosłe i głębokie. Niech cię nie zraża autorytet piszącego: czy był to człowiek mało czy bardzo wprawny literacko, lecz do czytania niech cię pociąga umiłowanie czystej prawdy. Nie dociekaj, kto to powiedział, lecz zwracaj uwagę na to, co zostało powiedziane.” (Źródło: Tomasz a Kempis, O naśladowaniu Chrysusa)

 

Wpis: 20 sierpnia godz. 12:35

Piękne słowa z książki "O naśladowaniu Chrystusa":

 

Daj mi, Panie,

wiedzieć to, co godne wiedzy,

kochać to, co godne kochania,

chwalić to, co Tobie się podoba,

szanować to, co Tobie bliskie,

ganić to, co w Twoich oczach nikczemne.

O innym poradniku życiowym

 

Przez kilka dni pisałam o książkach – umownie nazywając je poradnikami, jak sobie radzić w życiu w najróżniejszych, najczęściej trudnych sytuacjach. Ilość tychże publikacji rośnie i każdy może znaleźć coś dla siebie. Ale… istnieją też książki o charakterze uniwersalnym, których źródłem jest wiedza oparta na Bożych przykazaniach! Czy tylko dla ludzi wierzących? Na pewno nie! Szukamy pomocy, ratunku u psychologów, psychiatrów, a tymczasem ta pomoc jest na przysłowiowe wyciągnięcie ręki!

Na początek pragnę wskazać na małą książeczkę  „O naśladowaniu Chrystusa” autorstwa Tomasza à Kempis. Wiele razy w tym miejscu do niej się odwoływałam. Ta książka inspiruje nie tyko katolików, ale i wyznawców innych religii oraz wielu ludzi świeckich. Zawiera uniwersalne przesłania, które pozwalają każdemu homo sapiens znaleźć odpowiedź na trudne pytania.

„O naśladowaniu Chrystusa” jest zbiorem rozważań i pouczeń. Autor koncentruje się na życiu wewnętrznym człowieka, zachęcając do pokory, wyrzeczenia, modlitwy oraz całkowitego zawierzenia Bogu. Naczelną ideą utworu jest przekonanie, że prawdziwe szczęście można osiągnąć jedynie przez naśladowanie życia i postawy Jezusa Chrystusa.

Książka podaje praktyczne wskazówki dotyczące codziennego życia  duchowego, które rzutuje na naszą codzienność. Mówi o walce z pychą, podkreśla znaczenie cierpliwości w kontaktach międzyludzkich, wartość  milczenia, potrzebę pokuty oraz wielkiej roli Eucharystii.

Choć tekst powstał kilkaset lat temu, wiele zawartych w nim refleksji jest ciągle aktualnych. Autor pisze jasno i przejrzyście, wiele tam aforyzmów. Niezwykłe są dialogi między człowiekiem a Chrystusem.

Niewątpliwą zaletą książeczki jest głęboka znajomość ludzkiej natury i jej słabości. Zawiera uniwersalne przesłanie dotyczące pokory, miłości i życia zgodnego z sumieniem, dzięki czemu ma wartość ponadczasową. Nie można jej czytać „jednym tchem”, ale fragmentami, aby zatrzymać się chwilę nad swoim życiem. I ciągle do niej wracać. Zawiera bowiem sentencje i myśli, które skłaniają do refleksji. Podobnie zresztą, jak trzy książki, o których pisałam wcześniej.

Autor często podkreśla konieczność umartwienia, rezygnacji z przyjemności i dystansu wobec świata.

Nie jest to łatwa lektura „na jeden wieczór” – wymaga skupienia, cierpliwości i gotowości do osobistej refleksji i ciągłych powrotów. To wskazania, podpowiedzi, pouczenia…

„O naśladowaniu Chrystusa” może stać się dla każdego przewodnikiem po życiu wewnętrznym. Czytelnik otwarty na refleksję znajdzie w niej wiele inspiracji do pracy nad własnym charakterem i relacją z Bogiem. Dzieło zachowuje aktualność dzięki uniwersalnym pytaniom o sens życia, pokorę, cierpienie i miłość.

 

Wpis: 18 sierpnia godz. 11:30

Wskazówki z książki „Zaprzyjaźnij się ze swoim mózgiem” (3)

 

*Jeśli język nie wystarcza, żeby poukładać swoje myśli i emocje, sięgnij po sztukę. Stworzenie czegoś namacalnego pozwoli ci przepracować doświadczenia, które mogą być zbyt skomplikowane lub bolesne, by je wyrazić wprost.

*Twórz, nie oceniając.

Twórz dla samego aktu twórczego, nie przejmując się efektami. Daj sobie przyzwolenie na zrobienie czegoś, co nie musi być dobre według tradycyjnych wzorców.

*Wprowadź kreatywność w swoją codzienność.

W ciągu dnia wyszukuj chwile, w których możesz się wyrazić twórczo czy to będzie szkicowanie, pisanie, czy jakakolwiek inna forma sztuki. Staraj się podejmować małe, ale konsekwentne działania.

*Stawiaj sobie kreatywne wyzwania.

Skup uwagę poprzez wyznaczenie sobie celu. (…) To zmniejszy uczucie przytłoczenia i da mózgowi punkt wyjścia do zrealizowania pomysłu.

*Daj sobie przestrzeń do zabawy kreatywnością.

Podchodź do zajęć twórczych z ciekawością i chęcią zabawy.

*Obcuj ze sztuką.

Odwiedzaj galerie, słuchaj muzyki, czytaj książki (…). Otocz się różnymi formami sztuki, by lepiej poznać siebie i zwiększyć emocjonalne więzi. (Źródło: Rachel Baar, Zaprzyjaźnij się ze swoim mózgiem, s.156-157)

 

Wpis: 17 sierpnia godz. 9:55

Na cześć Maryi, naszej Ukochanej Matki!

 

Różnymi tytułami zwracamy się do Ciebie,

Najświętsza Panienko!

Nosisz wdzięcznych imion tysiące…

Każde z nich piękne i pełne miłości,

bo z serc Twych dzieci płynące.

Dziś szczególnym mianem Cię przyzywamy:

Pani Zwycięska!

To Ty pomogłaś trwać w Częstochowie,

gdy Szwedzi szturmowali jasnogórską twierdzę.

I w wielu miejscach naszej Polskiej Ziemi

przez wieki przybywałaś z potężną pomocą.

Ratowałaś, chroniłaś i wciąż jesteś z nami!

Dzisiaj przywołać w tym miejscu trzeba

piętnasty dzień sierpnia 1920 roku -

wielki triumf Oręża Polskiego!

Pomogłaś zwyciężyć! Przyszłaś z pomocą

z potężnym hufcem dworu niebieskiego!

Bądź pozdrowiona, Królowo zwycięska!

Bądź pozdrowiona, Matko Boża Zielna,

bo i tak Cię dzisiaj nazywamy!

Kościół wypełnia woń polskiej ziemi,

szumiących łanów i łąk pachnących ziołami,

korale czerwonej jarzębiny łączą się z pachnącą miętą,

rumianki z modrakami i czerwonym makiem.

W pokłonie najgłębszym chylą przed Królową.

Chwalą naszą Matkę wszystkie barwy lata.

Wszędzie rozbrzmiewa hymn radości!

Bądź pozdrowiona, Królowo naszych serc,

Pani Zwycięska!

 

Wpis: 15 sierpnia godz. 13:50

Uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny

 

Dzisiaj w Kościele wielka uroczystość!

Czcimy Wniebowzięcie Maryi!

Ona z czułością spogląda na nas -

piękna, dostojna, uśmiechnięta,

dobra i kochająca Matka…

Przy ołtarzu –

cynie, rudbekie, słoneczniki,

mimozy i kłosy zbóż…

Kłaniają się Królowej.

 

Panienko Najświętsza,

Ukochana Matko,

która nam tyle łask wypraszasz,

zawsze z pomocą przychodzisz,

prowadzisz,

kochasz nas czułą miłością,

tulisz do serca

i nigdy nie zawodzisz!

Bądź pochwalona i uwielbiona!

Prowadź do Jezusa!

Ucz nas cichej pokory,

ufności i miłości!

Chroń przed złem!

Wpis: 15 sierpnia godz. 10:00

Wskazania z książki „Zaprzyjaźnij się ze swoim mózgiem” (2)

 

*„Gromadź informacje powoli i uważnie.

Nie spiesz się, gdy wyszukujesz jakieś informacje online. Nie przeglądaj w pospiechu artykułów ani nie przeskakuj od linku do linku. Zatrzymaj się, aby przyswoić to, przeczytałeś/przeczytałaś, pozwalając mózgowi przetworzyć i zachować nowe informacje.

*Rób sobie przerwy, aby twój mózg mógł naładować baterie.

By uniknąć zmęczenia psychicznego spowodowanego długotrwałym korzystaniem z ekranu, rób przerwy co 30 – 90 minut. Zaangażuj się w tym czasie w czynności nie cyfrowe – takie, jak rozciąganie się lub wyjście n zewnątrz – aby dać mózgowi odpocząć.

*Traktuj swoją uwagę jako cenny zasób.

Pamiętaj, że twoja uwaga jest ograniczona i cenna. Strzeż jej, ustalając granice tego, gdzie i jak ją wykorzystać. Staraj się nie wpadać w pułapkę poświęcania uwagi mało wartościowym cyfrowym rozpraszaczom.

*Staraj się robić jedną rzecz naraz.

Nie ulegaj pokusie żonglowania wieloma cyfrowymi zadaniami jednocześnie. Skup się na jednym, aby poprawić swoja koncentrację i zmniejszyć stres. Pamiętaj, że jednozadaniowość wspiera pracę twojego mózgu.

*Bądź wybiórczy/wybiórcza w kwestii zaangażowana emocjonalnego.

Zastanów się chwilę, zanim zdecydujesz się zaangażować w internetową dyskusję o silnym ładunku emocjonalnym, zwłaszcza jeśli budzi ona w tobie gniew lub oburzenie. (To samo dotyczy każdego uczestnictwa w jakimkolwiek dialogu. Najpierw pomyśl, potem mów. Dopisek mój)

*Stwórz bariery dla nawykowego sprawdzania.

Przerwij cykl bezmyślnego sprawdzania telefonu lub odświeżania aplikacji mediów społecznościowych, utrudniając sobie na różne sposoby, np. chowając na pewien czas telefon..” (Źródło: Rachel Baar, Zaprzyjaźnij się ze swoim mózgiem, s. 222-223)

Wpis: 14 sierpnia godz. 10:40

Oto kilka wskazań z książki „Zaprzyjaźnij się ze swoim mózgiem”:

 

*Szukaj sensu.

Pamiętaj, że znaczenie się tworzy, nie znajduje. Zacznij od zaakceptowania tego, że twoja podróż w poszukiwaniu sensu jest wyjątkowa oraz wymaga świadomego wysiłku i refleksji.

*Twórz znaczenie poprzez relacje.

Sens życia możesz często poczuć poprzez swój wpływ na innych. Działania altruistyczne, choćby najmniejsze, pomagają ci tworzyć ważne związki. Czy to dzięki dawaniu wsparcia, czy samej obecności, twoje zachowania pozostawiają trwały ślad w sercach innych.

*Postaw wyzwanie status quo i żyj w zgodzie ze sobą.

Zastanów się, czy są jakieś sfery twojego życia, w których kierujesz się oczekiwaniami innych, a nie własnymi wartościami. Ustal chwile, w których czujesz się zmuszony (-a) dostosowywać się do innych. I zastanów się, czy te wybory odzwierciedlają to, kim naprawdę jesteś. Zawsze gdy tylko możesz, wybieraj działania, które odpowiadają twoim osobistym przekonaniom i pragnieniom, nawet jeśli oznacza to pójście pod prąd. (Dotyczy to między innymi przyznaniu się do swej wiary. Dopisek mój)

*Wykorzystaj umysłowe podróże w czasie do uzyskania spójności.

Zastanów się nad odległą przeszłością. (…) Zastanów się nad najważniejszymi doświadczeniami, nad tym, jak cię ukształtowały i jak wiążą się z twoimi ogólnymi życiowymi celami.

*Skup się na myśleniu kontrfaktycznym.

Poświęć trochę czasu na zastanowienie się nad najistotniejszymi chwilami swojego życia i wyobraź sobie, co mogłoby pójść inaczej. Skup się na najważniejszych decyzjach, wyzwaniach albo zaskakujących wydarzeniach i zadaj sobie pytanie: „Co by było, gdyby wydarzyło się coś innego?”

*Zaakceptuj ból i dąż do powolnej poprawy.

Jeśli spotyka cię nieszczęście, szukaj drobnych sposobów na posuwanie się naprzód, które to sposoby biorą pod uwagę zarówno twoje cierpienie, jak i odporność. Nie zawsze mamy wpływ na to, co nam się przydarza, ale możemy odkryć sens w tym, jak reagujemy na te wydarzenia.

*Kiedy życie cię rani, podejmij świadomą decyzję, by być dobrym/dobrą dla świata. Nie oznacza to, ze masz ignorować własny ból, ale że stajesz po stronie człowieczeństwa. Potwierdź swoje zaangażowanie w niesienie dobra, nawet, jeśli świat wydaje się zły. (Źródło: Rachel Barr, Zaprzyjaźnij się ze swoim mózgiem, s. 260 – 261) Cdn…

 

Wpis: 13 sierpnia godz. 12:10

 

Książka „Zaprzyjaźnij się ze swoim mózgiem” autorstwa Rachel Barr jest bardzo przydatna szczególnie  teraz, gdy choroba Alzheimera dopada coraz więcej ludzi. Jest niezwykle ciekawie napisana;  w prosty sposób wyjaśnia, jak działa ludzki mózg i dlaczego czasami reagujemy w sposób, którego sami nie rozumiemy. Pokazuje, że poznanie mechanizmów pracy mózgu może pomóc nam lepiej radzić sobie ze stresem, emocjami i codziennymi problemami.

Teoretyczne rozważania poparte są konkretnymi przykładami. Autorka wyjaśnia  między innymi, dlaczego w sytuacjach stresowych nasz mózg automatycznie przechodzi w tryb „walki, ucieczki lub zamrożenia”. Podaje przykłady z życia codziennego – na przykład student, który podczas ważnego egzaminu nagle zapomina materiał, mimo że wcześniej był dobrze przygotowany. Autorka tłumaczy, że w takich sytuacjach to stres ogranicza dostęp do informacji zapisanych w pamięci.

Równie ciekawy jest opis wpływu snu na funkcjonowanie mózgu. Otóż  osoby, które regularnie śpią zbyt krótko, mają większe trudności z koncentracją, zapamiętywaniem i kontrolowaniem emocji.

Autorka akcentuje wielkie znaczenie aktywności fizycznej człowieka. Okazuje się, że nawet krótki spacer czy kilkanaście minut ruchu pobudza pracę mózgu i poprawia nastrój człowieka.

Niebagatelną rolę w naszej psychice odgrywa pozytywny dialog wewnętrzny. Okazuje się, że nieustanne krytykowanie siebie nie poprawia naszego samopoczucia, ale – wręcz przeciwnie - wzmacnia negatywny sposób myślenia. Natomiast bardziej życzliwe podejście do własnych błędów pomaga budować odporność psychiczną. Nie jest to równoznaczne z ignorowaniem swoich błędów, ale pozwala je nie tylko dostrzec, ale  i pokonywać.

Jednym słowem książka „Zaprzyjaźnij się ze swoim mózgiem” to wartościowa książka, która nie tylko dostarcza wiedzy o funkcjonowaniu ludzkiego mózgu, ale również pokazuje, jak wykorzystać ją w codziennym życiu. Dzięki licznym przykładom i praktycznym wskazówkom lektura jest interesująca, łatwa w odbiorze i skłania do refleksji nad własnymi nawykami oraz sposobem myślenia. Polecam ją wszystkim osobom, które chcą lepiej zrozumieć siebie i świadomie zadbać o swoje zdrowie psychiczne.

Autorka nie obiecuje szybkich i cudownych rozwiązań, lecz proponuje realne metody oparte na wiedzy naukowej.

Jutro podam więcej konkretnych wskazówek.