Piękne słowa z książki "O naśladowaniu Chrystusa":

 

Daj mi, Panie,

wiedzieć to, co godne wiedzy,

kochać to, co godne kochania,

chwalić to, co Tobie się podoba,

szanować to, co Tobie bliskie,

ganić to, co w Twoich oczach nikczemne.

O innym poradniku życiowym

 

Przez kilka dni pisałam o książkach – umownie nazywając je poradnikami, jak sobie radzić w życiu w najróżniejszych, najczęściej trudnych sytuacjach. Ilość tychże publikacji rośnie i każdy może znaleźć coś dla siebie. Ale… istnieją też książki o charakterze uniwersalnym, których źródłem jest wiedza oparta na Bożych przykazaniach! Czy tylko dla ludzi wierzących? Na pewno nie! Szukamy pomocy, ratunku u psychologów, psychiatrów, a tymczasem ta pomoc jest na przysłowiowe wyciągnięcie ręki!

Na początek pragnę wskazać na małą książeczkę  „O naśladowaniu Chrystusa” autorstwa Tomasza à Kempis. Wiele razy w tym miejscu do niej się odwoływałam. Ta książka inspiruje nie tyko katolików, ale i wyznawców innych religii oraz wielu ludzi świeckich. Zawiera uniwersalne przesłania, które pozwalają każdemu homo sapiens znaleźć odpowiedź na trudne pytania.

„O naśladowaniu Chrystusa” jest zbiorem rozważań i pouczeń. Autor koncentruje się na życiu wewnętrznym człowieka, zachęcając do pokory, wyrzeczenia, modlitwy oraz całkowitego zawierzenia Bogu. Naczelną ideą utworu jest przekonanie, że prawdziwe szczęście można osiągnąć jedynie przez naśladowanie życia i postawy Jezusa Chrystusa.

Książka podaje praktyczne wskazówki dotyczące codziennego życia  duchowego, które rzutuje na naszą codzienność. Mówi o walce z pychą, podkreśla znaczenie cierpliwości w kontaktach międzyludzkich, wartość  milczenia, potrzebę pokuty oraz wielkiej roli Eucharystii.

Choć tekst powstał kilkaset lat temu, wiele zawartych w nim refleksji jest ciągle aktualnych. Autor pisze jasno i przejrzyście, wiele tam aforyzmów. Niezwykłe są dialogi między człowiekiem a Chrystusem.

Niewątpliwą zaletą książeczki jest głęboka znajomość ludzkiej natury i jej słabości. Zawiera uniwersalne przesłanie dotyczące pokory, miłości i życia zgodnego z sumieniem, dzięki czemu ma wartość ponadczasową. Nie można jej czytać „jednym tchem”, ale fragmentami, aby zatrzymać się chwilę nad swoim życiem. I ciągle do niej wracać. Zawiera bowiem sentencje i myśli, które skłaniają do refleksji. Podobnie zresztą, jak trzy książki, o których pisałam wcześniej.

Autor często podkreśla konieczność umartwienia, rezygnacji z przyjemności i dystansu wobec świata.

Nie jest to łatwa lektura „na jeden wieczór” – wymaga skupienia, cierpliwości i gotowości do osobistej refleksji i ciągłych powrotów. To wskazania, podpowiedzi, pouczenia…

„O naśladowaniu Chrystusa” może stać się dla każdego przewodnikiem po życiu wewnętrznym. Czytelnik otwarty na refleksję znajdzie w niej wiele inspiracji do pracy nad własnym charakterem i relacją z Bogiem. Dzieło zachowuje aktualność dzięki uniwersalnym pytaniom o sens życia, pokorę, cierpienie i miłość.

 

Wpis: 18 sierpnia godz. 11:30

Wskazówki z książki „Zaprzyjaźnij się ze swoim mózgiem” (3)

 

*Jeśli język nie wystarcza, żeby poukładać swoje myśli i emocje, sięgnij po sztukę. Stworzenie czegoś namacalnego pozwoli ci przepracować doświadczenia, które mogą być zbyt skomplikowane lub bolesne, by je wyrazić wprost.

*Twórz, nie oceniając.

Twórz dla samego aktu twórczego, nie przejmując się efektami. Daj sobie przyzwolenie na zrobienie czegoś, co nie musi być dobre według tradycyjnych wzorców.

*Wprowadź kreatywność w swoją codzienność.

W ciągu dnia wyszukuj chwile, w których możesz się wyrazić twórczo czy to będzie szkicowanie, pisanie, czy jakakolwiek inna forma sztuki. Staraj się podejmować małe, ale konsekwentne działania.

*Stawiaj sobie kreatywne wyzwania.

Skup uwagę poprzez wyznaczenie sobie celu. (…) To zmniejszy uczucie przytłoczenia i da mózgowi punkt wyjścia do zrealizowania pomysłu.

*Daj sobie przestrzeń do zabawy kreatywnością.

Podchodź do zajęć twórczych z ciekawością i chęcią zabawy.

*Obcuj ze sztuką.

Odwiedzaj galerie, słuchaj muzyki, czytaj książki (…). Otocz się różnymi formami sztuki, by lepiej poznać siebie i zwiększyć emocjonalne więzi. (Źródło: Rachel Baar, Zaprzyjaźnij się ze swoim mózgiem, s.156-157)

 

Wpis: 17 sierpnia godz. 9:55

Na cześć Maryi, naszej Ukochanej Matki!

 

Różnymi tytułami zwracamy się do Ciebie,

Najświętsza Panienko!

Nosisz wdzięcznych imion tysiące…

Każde z nich piękne i pełne miłości,

bo z serc Twych dzieci płynące.

Dziś szczególnym mianem Cię przyzywamy:

Pani Zwycięska!

To Ty pomogłaś trwać w Częstochowie,

gdy Szwedzi szturmowali jasnogórską twierdzę.

I w wielu miejscach naszej Polskiej Ziemi

przez wieki przybywałaś z potężną pomocą.

Ratowałaś, chroniłaś i wciąż jesteś z nami!

Dzisiaj przywołać w tym miejscu trzeba

piętnasty dzień sierpnia 1920 roku -

wielki triumf Oręża Polskiego!

Pomogłaś zwyciężyć! Przyszłaś z pomocą

z potężnym hufcem dworu niebieskiego!

Bądź pozdrowiona, Królowo zwycięska!

Bądź pozdrowiona, Matko Boża Zielna,

bo i tak Cię dzisiaj nazywamy!

Kościół wypełnia woń polskiej ziemi,

szumiących łanów i łąk pachnących ziołami,

korale czerwonej jarzębiny łączą się z pachnącą miętą,

rumianki z modrakami i czerwonym makiem.

W pokłonie najgłębszym chylą przed Królową.

Chwalą naszą Matkę wszystkie barwy lata.

Wszędzie rozbrzmiewa hymn radości!

Bądź pozdrowiona, Królowo naszych serc,

Pani Zwycięska!

 

Wpis: 15 sierpnia godz. 13:50

Uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny

 

Dzisiaj w Kościele wielka uroczystość!

Czcimy Wniebowzięcie Maryi!

Ona z czułością spogląda na nas -

piękna, dostojna, uśmiechnięta,

dobra i kochająca Matka…

Przy ołtarzu –

cynie, rudbekie, słoneczniki,

mimozy i kłosy zbóż…

Kłaniają się Królowej.

 

Panienko Najświętsza,

Ukochana Matko,

która nam tyle łask wypraszasz,

zawsze z pomocą przychodzisz,

prowadzisz,

kochasz nas czułą miłością,

tulisz do serca

i nigdy nie zawodzisz!

Bądź pochwalona i uwielbiona!

Prowadź do Jezusa!

Ucz nas cichej pokory,

ufności i miłości!

Chroń przed złem!

Wpis: 15 sierpnia godz. 10:00

Wskazania z książki „Zaprzyjaźnij się ze swoim mózgiem” (2)

 

*„Gromadź informacje powoli i uważnie.

Nie spiesz się, gdy wyszukujesz jakieś informacje online. Nie przeglądaj w pospiechu artykułów ani nie przeskakuj od linku do linku. Zatrzymaj się, aby przyswoić to, przeczytałeś/przeczytałaś, pozwalając mózgowi przetworzyć i zachować nowe informacje.

*Rób sobie przerwy, aby twój mózg mógł naładować baterie.

By uniknąć zmęczenia psychicznego spowodowanego długotrwałym korzystaniem z ekranu, rób przerwy co 30 – 90 minut. Zaangażuj się w tym czasie w czynności nie cyfrowe – takie, jak rozciąganie się lub wyjście n zewnątrz – aby dać mózgowi odpocząć.

*Traktuj swoją uwagę jako cenny zasób.

Pamiętaj, że twoja uwaga jest ograniczona i cenna. Strzeż jej, ustalając granice tego, gdzie i jak ją wykorzystać. Staraj się nie wpadać w pułapkę poświęcania uwagi mało wartościowym cyfrowym rozpraszaczom.

*Staraj się robić jedną rzecz naraz.

Nie ulegaj pokusie żonglowania wieloma cyfrowymi zadaniami jednocześnie. Skup się na jednym, aby poprawić swoja koncentrację i zmniejszyć stres. Pamiętaj, że jednozadaniowość wspiera pracę twojego mózgu.

*Bądź wybiórczy/wybiórcza w kwestii zaangażowana emocjonalnego.

Zastanów się chwilę, zanim zdecydujesz się zaangażować w internetową dyskusję o silnym ładunku emocjonalnym, zwłaszcza jeśli budzi ona w tobie gniew lub oburzenie. (To samo dotyczy każdego uczestnictwa w jakimkolwiek dialogu. Najpierw pomyśl, potem mów. Dopisek mój)

*Stwórz bariery dla nawykowego sprawdzania.

Przerwij cykl bezmyślnego sprawdzania telefonu lub odświeżania aplikacji mediów społecznościowych, utrudniając sobie na różne sposoby, np. chowając na pewien czas telefon..” (Źródło: Rachel Baar, Zaprzyjaźnij się ze swoim mózgiem, s. 222-223)

Wpis: 14 sierpnia godz. 10:40

Oto kilka wskazań z książki „Zaprzyjaźnij się ze swoim mózgiem”:

 

*Szukaj sensu.

Pamiętaj, że znaczenie się tworzy, nie znajduje. Zacznij od zaakceptowania tego, że twoja podróż w poszukiwaniu sensu jest wyjątkowa oraz wymaga świadomego wysiłku i refleksji.

*Twórz znaczenie poprzez relacje.

Sens życia możesz często poczuć poprzez swój wpływ na innych. Działania altruistyczne, choćby najmniejsze, pomagają ci tworzyć ważne związki. Czy to dzięki dawaniu wsparcia, czy samej obecności, twoje zachowania pozostawiają trwały ślad w sercach innych.

*Postaw wyzwanie status quo i żyj w zgodzie ze sobą.

Zastanów się, czy są jakieś sfery twojego życia, w których kierujesz się oczekiwaniami innych, a nie własnymi wartościami. Ustal chwile, w których czujesz się zmuszony (-a) dostosowywać się do innych. I zastanów się, czy te wybory odzwierciedlają to, kim naprawdę jesteś. Zawsze gdy tylko możesz, wybieraj działania, które odpowiadają twoim osobistym przekonaniom i pragnieniom, nawet jeśli oznacza to pójście pod prąd. (Dotyczy to między innymi przyznaniu się do swej wiary. Dopisek mój)

*Wykorzystaj umysłowe podróże w czasie do uzyskania spójności.

Zastanów się nad odległą przeszłością. (…) Zastanów się nad najważniejszymi doświadczeniami, nad tym, jak cię ukształtowały i jak wiążą się z twoimi ogólnymi życiowymi celami.

*Skup się na myśleniu kontrfaktycznym.

Poświęć trochę czasu na zastanowienie się nad najistotniejszymi chwilami swojego życia i wyobraź sobie, co mogłoby pójść inaczej. Skup się na najważniejszych decyzjach, wyzwaniach albo zaskakujących wydarzeniach i zadaj sobie pytanie: „Co by było, gdyby wydarzyło się coś innego?”

*Zaakceptuj ból i dąż do powolnej poprawy.

Jeśli spotyka cię nieszczęście, szukaj drobnych sposobów na posuwanie się naprzód, które to sposoby biorą pod uwagę zarówno twoje cierpienie, jak i odporność. Nie zawsze mamy wpływ na to, co nam się przydarza, ale możemy odkryć sens w tym, jak reagujemy na te wydarzenia.

*Kiedy życie cię rani, podejmij świadomą decyzję, by być dobrym/dobrą dla świata. Nie oznacza to, ze masz ignorować własny ból, ale że stajesz po stronie człowieczeństwa. Potwierdź swoje zaangażowanie w niesienie dobra, nawet, jeśli świat wydaje się zły. (Źródło: Rachel Barr, Zaprzyjaźnij się ze swoim mózgiem, s. 260 – 261) Cdn…

 

Wpis: 13 sierpnia godz. 12:10