Jak odpowiedzieć na wielką Chrystusową miłość?

 

Przede wszystkim wdzięcznością. W świecie, który często zapomina o Bogu, pamiętajmy o cenie swojego odkupienia. Każdy znak krzyża, każda Komunia Święta przyjęta z wiarą, każda szczera spowiedź i każda modlitwa stają się odpowiedzią miłości na Miłość.

Po drugie – życiem w łasce uświęcającej. Krew Chrystusa nie została przelana po to, abyśmy pozostawali w niewoli grzechu, ale abyśmy stawali się ludźmi wolnymi, świętymi i pełnymi pokoju. Każde nawrócenie jest zwycięstwem łaski płynącej z Krzyża.

Po trzecie – miłością wobec bliźnich. Skoro Chrystus oddał za każdego człowieka swoją Krew, nie mamy prawa gardzić drugim człowiekiem, żywić nienawiści czy pielęgnować urazy. Przebaczenie jest najpiękniejszym owocem Krwi Chrystusa.

Niech ten miesiąc stanie się dla nas czasem szczególnej modlitwy. Powierzajmy Najdroższej Krwi Chrystusa nasze rodziny, dzieci, młodzież, kapłanów, osoby chore, samotne i cierpiące. Módlmy się za tych, którzy oddalili się od Boga, aby odnaleźli drogę do Jego miłosierdzia. Prośmy także o pokój dla świata i zgodę między ludźmi.

Módlmy się często słowami modlitwy Kościoła:

„Jezu, obmyj mnie swoją Najdroższą Krwią. Oczyść moje serce, umocnij moją wiarę, odnów moją nadzieję i rozpal moją miłość. Niech moc Twojej Krwi chroni mnie od zła, prowadzi drogą świętości i doprowadzi do życia wiecznego. Amen”

Niech lipiec będzie miesiącem głębszego spotkania z Chrystusem Ukrzyżowanym. Pamiętajmy, że zostaliśmy odkupieni nie za cenę rzeczy przemijających, lecz za cenę Najdroższej Krwi Syna Bożego.

 

Wpis: 3 lipca godz. 10:51

Wczorajsza uroczystość Najdroższej Krwi Jezusa Chrystusa

 „Uroczystość poświęcona Przenajdroższej Krwi Jezusa Chrystusa sięga swymi korzeniami do corocznych obchodów związanych z relikwiami przechowywanymi w kościele San Nicola in Carcere w Rzymie, które według tradycji są skrawkiem płaszcza setnika, który przebił włócznią Ukrzyżowanego, aby upewnić się o Jego śmierci. Skrawek ten ze czcią został odcięty, gdyż był skropiony „krwią i wodą” (J 19, 34), która wypłynęła z przebitego boku Jezusa.

Rzymscy książęta Savelli, którzy uważali się za potomków setnika, w 1708 r., będąc bliscy śmierci, podarowali kościołowi pw. San Nicola in Carcere ten bezcenny relikwiarz. Relikwia została umieszczona pod krzyżem, który przemówił do mistyczki, świętej Brygidy. Wokół tej cennej relikwii rozwinął się ogromny kult. Corocznie, w pierwszą niedzielę czerwca, uroczyście obchodzono święto Przenajdroższej Krwi Jezusa Chrystusa.

W 1808 roku, w setną rocznicę przekazania relikwii, kanonik ks. Franciszek Albertini, w tymże kościele, założył Dobroczynne Stowarzyszenie ku czci Przenajdroższej Krwi Chrystusa. Ksiądz Kasper del Bufalo, przyjaciel i syn duchowy Albertiniego, został poproszony do wygłoszenia przemówienia inauguracyjnego.

W 1815 roku Dobroczynne Stowarzyszenie zostało podniesione przez papieża Piusa VII do rangi Arcybractwa.
Ksiądz Kasper del Bufalo, przez głoszenie nauk, stał się największym propagatorem Stowarzyszenia. Ono natchnęło go do założenia w 1815 roku, w San Felice di Giano, Zgromadzenia Misjonarzy Krwi Chrystusa.

Młoda Maria De Mattias, podczas misji głoszonych przez św. Kaspra w 1822 roku w Vallecorsa, została dogłębnie poruszona jego kazaniami. I w ten sposób zaczęła w niej dojrzewać idea powołania zgromadzenia sióstr, które ostatecznie założyła w Acuto w 1834 roku, pod nazwą Adoratorek Przenajdroższej Krwi Chrystusa.

W 1849 roku papież Pius IX, na wygnaniu w Gaeta, przyjął z wizytą księdza Jana Merliniego, Misjonarza Krwi Chrystusa, który przepowiedział mu koniec wygnania, jeżeli rozszerzy święto Przenajdroższej Krwi Chrystusa na cały Kościół. Papież mu odpowiedział: „Nie ślubuję, ale obiecuję”, i tak też się stało. Pius IX powrócił do Rzymu, pamiętając o obietnicy, dekretem Redempti sumus z 10 sierpnia 1849 r. rozszerzył na cały Kościół święto Przenajdroższej Krwi naszego Pana Jezusa Chrystusa, które nadal było obchodzone w pierwszą niedzielę czerwca.

Papież Pius X w 1914 roku ustalił datę liturgicznych obchodów na dzień 1 lipca.

Z racji Roku jubileuszowego dnia 15 kwietnia 1934 roku Pius XI podniósł te obchody do stopnia uroczystości. Paweł VI, reformując kalendarz, złączył tę uroczystość ze świętem Corpus Domini, które od tej chwili obchodzi się w całym Kościele jako uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa.

Zgromadzenia, żyjące według duchowości Krwi Chrystusa, obchodzą jednak święto Przenajdroższej Krwi Chrystusa 1 lipca jako uroczystość. (Źródło: Brewiarz)

 

Wpis: 2 lipca godz. 6:25

Lipiec – miesiąc poświęcony czci Najdroższej Krwi Chrystusa

 

W lipcu Kościół zaprasza nas do szczególnej refleksji nad tajemnicą Najdroższej Krwi Pana Jezusa. Jest to także zaproszenie do spojrzenia na cenę naszego zbawienia i na nieskończoną, bezgraniczną miłość Boga.

Krew w Piśmie Świętym oznacza życie. Gdy więc mówimy o Krwi Chrystusa, mówimy o życiu samego Boga, oddanym za człowieka. Każda kropla Krwi przelanej na Kalwarii woła o miłosierdzie, przebaczenie i pojednanie. Tam, gdzie człowiek widzi grzech, porażkę i beznadzieję, Bóg widzi dziecko, które pragnie podnieść i przygarnąć do swojego Serca.

Jezus nie przelał swojej Krwi dlatego, że musiał. Uczynił to dlatego, że kochał. Umiłował każdego z nas po imieniu – z naszymi słabościami, lękami, ranami i niewiernościami. Nie czekał, aż staniemy się doskonali. Oddał życie właśnie za grzeszników, czyli za nas wszystkich.

Kiedy uczestniczymy we Mszy Świętej, uobecnia się ta sama Ofiara Chrystusa. Pod postacią wina otrzymujemy Jego Krew – Krew Nowego i Wiecznego Przymierza. Nie jest to symbol ani wspomnienie. To żywa obecność Zbawiciela, który nadal karmi swój lud i obdarza go łaską. Dlatego Eucharystia jest największym skarbem Kościoła.

Najdroższa Krew Chrystusa przypomina nam również o wartości każdego człowieka. Nikt nie jest bezwartościowy. Nikt nie jest zapomniany. Każdy został odkupiony za nieskończenie wysoką cenę. Święty Piotr pisał: „Wiecie bowiem, że z waszego odziedziczonego po przodkach złego postępowania zostaliście wykupieni nie czymś przemijającym, srebrem lub złotem, ale drogocenną Krwią Chrystusa, jako baranka niepokalanego i bez zmazy” (1 P 1,18–19). (Źródło: myśli pozbierane z różnych źródeł)

 

Wpis: 1 lipca godz. 18:09

 

Konkretne wskazówki księdza Piotra:

1.Jeśli znajdziesz w swoim domu, co budzi twój niepokój, usuń to, pozbądź się tego – wyrzuć lub spal.

2.Zadbaj o obecność w domu świętych przedmiotów: krzyż – nie jako dekoracja, ale jako wyznanie. To jest informacja dla każdej osoby, która przekracza próg twojego domu:  TU RZĄDZI CHRYSTUS!

3.Woda święcona. Trzymaj ją przy drzwiach wejściowych i żegnaj się nią wchodząc i wychodząc. Kiedy coś cię niepokoju, pokrop nią pokój, dzieci… To nie przesąd, to sakramentalia Kościoła, które mają realną moc duchową.

4.Medalik cudowny lub szkaplerz

5.Zadbaj o swoją modlitwę nie tylko mechaniczną, ale prawdziwą, od serca. Powiedz do Boga to, co naprawdę czujesz. On czeka. I odmawiaj Różaniec, choćby jedną tajemnicę. (…) Różaniec to tarcza przeciw złu.

6.Zadbaj o relacje w rodzinie. Wyciągnij rękę do zgody.

Źródło: ks. Piotr Nowak, Stałem twarzą w twarz z diabłem”

Wppis: 1 lipca godz. 6:46 

 

Ksiądz Piotr: „Modlitwa działa zawsze, ale czasem jej owoce przychodzą inaczej, niż się spodziewamy. Czasem modlitwa nie zmienia sytuacji, ale zmienia nas, daje nam siłę, żeby przez tę sytuację przejść. Daje nam spokój, gdy wszystko naokoło jest chaosem. Daje nam pewność, że nie jesteśmy sami.

Ks. Piotr: „Twój dom jest taki, jak twoje serce.” To jest klucz do wszystkiego! Dom nie jest tylko budynkiem, dom jest przestrzenią duchową. Dom nosi historie wszystkich ludzi, którzy w nim żyli; wszystkie ich modlitwy, wszystkie ich grzechy, wszystkie ich radości i tragedie. I to zostaje. Dlatego tak ważne jest to, co wpuszczasz do swojego domu, kogo wpuszczasz. Dlatego tak ważne jest, o czym się rozmawia w twoim domu. Dlatego tak ważne jest, co jest w twojej szafce, w twoim stoliku nocnym, na twojej półce. Czy to są rzeczy, które wzmacniają dobro, czy też rzeczy, które otwierają szczeliny (dla szatana).

Czy to jest w naszych domach:

*przedmioty pochodzące z nieokreślonych źródeł,

*figurki z Tajlandii jako dekoracja (tu ks. podaje konkretny przykład);

*słowa i przekleństwa; złorzeczenie, przeklinanie, rzucanie złych słów, na innych, na siebie, na dzieci (np. nic z ciebie nie będzie), urazy, niezabliźnione rany, relacje, które dawno się zżerały i nikt nie podjął się ich naprawy.

 Te słowa nie znikają w powietrzu, te słowa mają moc. Złe słowa, które idą przez pokolenia. Kościół ma na to odpowiedź. Ma modlitwy, które przerywają tę moc, ma sakramenty, które to przerywają. (…) Ale najpierw trzeba to zrozumieć.

Szatan nie tylko słucha zaproszeń, ale także szuka niezabliźnionych ran wewnętrznych, bo rana w duszy to otwarte drzwi, to miejsce, które nie jest wypełnione miłością do Boga i właśnie tam wchodzi.”

* Słowa diabła: „Każdy człowiek bez wyjątku ma przy sobie kogoś, ma przy sobie anioła, stróża, tego który pilnuje, ja to widzę – zawsze. Ja go muszę obchodzić, szukać szczelin, bo wprost nie mogę. On jest tam zawsze i ta wasza Matka, do której się modlą te kobiety z różańcem w dłoniach.”

Ks. Piotr: Nigdy nie jesteś sama, przy tobie stoi twój anioł stróż, przydzielony tobie na całe życie, wierny towarzysz – gdy płaczesz, gdy idziesz na zakupy, kiedy siedzisz sam w domu i myślisz, że nikt cię nie widzi. On jest zawsze i matka Boska, której obraz wisi w domu. To nie jest tylko piękny obraz, to jest żywa obecność. Ona naprawdę chroni, Ona naprawdę słyszy i chroni. (Źródło: ks. Piotr Nowak, Stałem twarzą w twarz z diabłem)

 

Co jeszcze powiedział diabeł do ks. Piotra?

„Brak szczerej modlitwy – nie z przyzwyczajenia, nie mechanicznie, ale szczerej. Kiedy ktoś mówi do Boga z bólem,     z miłością, z nadzieją,  ja nie mogę się zbliżyć. To jedyne miejsce, gdzie nie mam wstępu, diabeł boi się modlitwy z krwi i kości. Kiedy mówisz do Boga, który naprawdę słyszy i diabeł o tym wie. Kiedy człowiek naprawdę szczerze się modli, diabeł odchodzi.

Ksiądz zapytał, dlaczego diabeł zaatakował właśnie Marcina. Kilka miesięcy temu Marcin uczestniczył w imprezie, na której pokazano planszę do wywoływania duchów i Marcin położył na niej ręce, bo myślał, że to tylko zabawa. Tymczasem dla diabła to nie była zabawa, ale zaproszenie. Wielu ludzi myślą, że to nie ma znaczenie, że to zabobony.

Jaki był finał czterogodzinnej modlitwy kapłana? Marcin gorąco płakał, wyspowiadał się z całych lat, gdy był daleko od Boga. Odmówił wraz z księdzem i rodzicami Różaniec.”

Uwagi kapłana

„Przez cały czas uwalniania Marcina diabeł mówił też o innych zwyczajnych ludziach. Mówił jakby z dumą i chwalił się swoimi sukcesami.

Sukcesem nr 1 jest to, że ludzie przestali w niego wierzyć. Wtedy mogę robić wszystko – siać spustoszenie

2.Wykorzystuje kłótnie w rodzinach, zmęczenie, stres,

Kościół naucza, że diabeł istnieje, naucza, ostrzega przed szatanem,  bo on nie jest tylko metaforą czy symbolem, ale jest bytem realnym, który działa w realnym świecie.

3.Szczególnie ważnym celem są dla szatana kobiety. Dlatego, że kobieta jest sercem rodziny. „Jeśli ją dosięgnę, dosięgam całą rodzinę. Jeśli zasieję w niej strach, nieufność, zmęczenie, smutek bez powodu, ta kobieta przekaże to wszystkim wokół – dzieciom, wnukom, mężowi. Kobieta, która traci  pokój serca, to dom, który traci fundament. Dlatego tak mocno atakuję starsze kobiety, te, które modliły się całe życie, które wychowały dzieci w wierze. Jeśli uda mi się sprawić, że ta kobieta zacznie wątpić, myśleć, że Bóg jej nie słyszy, że jej modlitwy są daremne, że ona sama nie jest warta Bożej miłości, to wygrywam – mówi szatan. Ona jest fundamentem, jest tą, która trzyma całą rodzinę.”

Ksiądz: Jeśli jesteś taką matką, tą kobietą, która niosła cały dom na swoich ramionach, to jesteś najważniejszą osobą w rodzinie. I dlatego właśnie jesteś atakowana w różny sposób. Jest ktoś, kto wie, jak jesteś ważna i dlatego chce cię zniszczyć.

RÓŻANIEC! „Tej modlitwy nienawidzę najbardziej” – powiedział szatan z głęboką nienawiścią. „Bo ta Matka, która jest naprawdę waszą Matką, ona widzi mnie, ona wie, co robię i chroni tych, którzy przez Nią proszą.” Źródło: ks. Piotr Nowak, Stałem twarzą w twarz z diabłem”

 

Wpis: 29 czerwca godz.7:45

 

Co powiedział szatan?

*Wchodzę do człowieka nie przez siłę, ale prze zaproszenie. Nie musi to być jakieś wielkie zaproszenie. Zaproszenie jest proste, często niewinne.

1.Zaproszeniem jest przedmiot, który przynosisz do domu, często nie wiedząc, co ono za sobą ciągnie.

2.Zaproszeneim jest słowo, które wypowiadasz w złości, przekleństwo rzucone w furii.

3.Zaproszeniem jest horoskop przeczytany niby dla zabawy.

4.Zaproszeniem jest wróżka, którą odwiedzasz.

5.Karta tarota wyjęta z czystej ciekawości.

6.Zaproszeniem jest gniew, który pielęgnujesz latami;

7.uraza, którą nosisz w sercu jak kamień;

8.niezałatana kłótnia z córką, synem, z mężem, bo tam, gdzie nie ma miłości, jest pusta przestrzeń;

9.amulet, bo ładnie wygląda;

10.tatuaż z symbolami nie wiadomo jakimi;

11.figurka z dalekiego wschodu;

12.muzyka typu techno;

To wszystko są mało widoczne otwarte drzwi.

(na marginesie – błogosławić każdego również wroga)

Ludzie zapraszają mnie sami, dobrowolnie powiedział diabeł.”

 Źródło: ks. Piotra Nowak, Stałem twarzą w twarz z diabłem”

Wpis: 28 czerwca godz. 8:54