sobota, 6 czerwca 2026

Wartość ciszy

 

O ciszy pisałam wielokrotnie… Ten temat wydaje mi się ciągle aktualny, bowiem współczesny człowiek często żyje w pośpiechu i hałasie. Każdego dnia atakuje nas mnóstwo informacji, płynących natrętnie z różnych mediów. Coraz trudniej znaleźć chwilę ciszy i zastanowić się nad sobą, nad swoim życiem.

O jaką to ciszę chodzi? Głównie o ciszę wewnętrzną. Jej wartość jest nie do przecenienia! Pozwala mi (i każdemu człowiekowi) nie tylko odpocząć, ale i lepiej zrozumieć samego siebie, zastanowić się nad sobą, swoimi wyborami życiowymi, relacją z drugim człowiekiem…

Pragnę podkreślić, że cisza wewnętrzna - to nie jedynie brak hałasu. To coś znacznie głębszego! To stan ducha, w którym człowiek odzyskuje  równowagę, spokój i harmonię.

Myślę, że można nawet pójść dalej w tym rozważaniu… Osoba, która potrafi zachować ciszę wewnętrzną, nie ulega łatwo złości, złym nastrojom czy panice, ma dystans wobec narastających problemów.

Ta cisza daje człowiekowi siłę do pokonywania trudności oraz spokojnego  podejmowania życiowych decyzji. Taka cisza – to rodzaj azylu, to schronienie. Cdn. …

 

Wpis: 6 czerwca godz. 10:20

piątek, 5 czerwca 2026

O moim przyjacielu Jezusie

 

Jakże ubogie byłoby życie,

jakże bezbarwne i smutne,

jak monotonne,

gdyby ON nie był wpisany

w moją codzienność,

w każdą chwilę dnia,

w moje myśli, uczucia,

we wszystko, co robię!

On jest!

Niesie nadzieję, pociesza, chroni,

jest niezawodnym Przyjacielem, Bratem,

moją Miłością największą!

Jest zawsze!

Jest w drugim człowieku -

może nie zawsze pięknym,

może zagubionym,

może chorym, który potrzebuje pomocy,

może w tym, który cierpi…

A także i w tym, co okazuje mi wrogość!

Jezus uśmiecha się do mnie,

uśmiechem rozjaśnia każdy dzień.

I pewnie zapytasz, czy nie za dużo o Nim?

Nie, zapewniam Cię!

Bo wszystko Mu zawdzięczam!

I radości, i smutki, które bierze na swe barki,

i ogrom łask niezasłużonych,

i przyjazne myśli;

i samo dobro, którego zliczyć nie umiem!

Jakże więc o Nim nie pisać?!

Jakże nie głosić Jego chwały?!  

 Wystarczy tylko poprosić,

aby stał się i Twoim Przyjacielem.

Na pewno Cię usłyszy

i… nie odmówi swojej miłości!

 

Wpis: 5 czerwca godz. 12:10

 

czwartek, 4 czerwca 2026


Boże Ciało - jedna z najpiękniejszych i najbardziej uroczystych tradycji naszego Kościoła. W tym wyjątkowym dniu gromadzimy się i łączymy w procesji, aby publicznie wyznać swoją wiarę w żywą obecność Pana Jezusa w  Najświętszym Sakramencie.

Procesja eucharystyczna, prowadząca ulicami miast i wsi do czterech ołtarzy, jest symbolem wędrówki Chrystusa pośród swojego ludu. Ozdobione kwiatami drogi, śpiew religijnych pieśni oraz wspólna modlitwa tworzą atmosferę skupienia, radości i duchowej jedności.

Uroczystość Bożego Ciała przypomina, że Eucharystia jest źródłem siły, miłości i nadziei dla każdego człowieka. To dzień szczególnego dziękczynienia za dar obecności Chrystusa, który nieustannie towarzyszy nam w codziennym życiu, umacnia naszą wiarę i prowadzi drogą dobra.

Niech Boże Ciało będzie dla nas czasem refleksji, pokoju serca oraz umocnienia więzi z Bogiem i drugim człowiekiem.

 

4 czerwca godz. 10:40


 

środa, 3 czerwca 2026

 

Kochać Jezusa dla Niego samego — to znaczy odnaleźć w Nim nie tylko pocieszenie, ratunek czy spełnienie własnych pragnień, ale umiłować Go całym sercem dlatego, że On jest. Nie dla darów, które daje, lecz dla Jego obecności. Nie z lęku przed samotnością ani z nadziei na nagrodę, lecz z zachwytu nad Jego miłością, łagodnością i prawdą.

To miłość, która nie stawia warunków. Taka, która trwa również wtedy, gdy modlitwa wydaje się nieusłyszana, gdy niebo milczy, a droga staje się coraz trudniejsza.

Kochać Jezusa dla Niego samego oznacza powiedzieć Mu: „Panie, nawet gdybyś nie dał mi nic poza sobą — Ty mi wystarczasz”.

Jest w tej miłości coś niezwykłego! Dusza przestaje szukać siebie, a zaczyna szukać Jego spojrzenia. Człowiek nie pyta już: „Co otrzymam?”, ale: „Jak mogę być bliżej Ciebie?”. Wtedy wiara staje się nie obowiązkiem, lecz tęsknotą. Modlitwa — nie tylko prośbą, lecz spotkaniem. A serce uczy się spoczywać w Bogu, jak dziecko w ramionach Ojca.

Kochać Jezusa dla Niego samego to także przyjąć Jego krzyż razem z Jego światłem. To pozostać wiernym nie tylko na Taborze zachwytu, ale i w ciszy i bólu Ogrodu Oliwnego. To wybierać Go każdego dnia — nie dlatego, że wszystko jest łatwe, lecz dlatego, że On jest godzien wszelkiej miłości.

I może właśnie wtedy człowiek odkrywa największą tajemnicę, że im bardziej kocha Jezusa bezinteresownie, tym bardziej sam staje się naprawdę kochany, przemieniony i wolny.

 

Wpis: 3 czerwca godz. 9:15

wtorek, 2 czerwca 2026

O czci NAJŚWIĘTSZEGO SERCA PANA JEZUSA

 

Najświętsze Serce Jezusa jest symbolem nieskończonej miłości Boga do każdego człowieka – miłości wiernej, miłosiernej i ofiarnej. To Serce, przebite na krzyżu, pozostaje otwarte dla wszystkich, którzy szukają pocieszenia, przebaczenia i pokoju.

Bóg nie jest daleki od ludzkich spraw, lecz kocha każdego człowieka bez granic. Wpatrując się w Najświętsze Serce Jezusa, uczymy się miłości pełnej dobroci, cierpliwości i przebaczenia. Ono jest źródłem nadziei dla strapionych, umocnieniem dla słabych i smutnych, schronieniem dla wszystkich, którzy pragną otuchy, miłości i pocieszenia.

Cześć oddawana Najświętszemu Sercu Jezusa wyraża się także w codziennym życiu: w życzliwości wobec bliźnich, w gotowości do niesienia pomocy potrzebującym, w przebaczeniu i wierności Bożym przykazaniom. Każdy akt dobroci i miłości jest odpowiedzią na miłość płynącą z Serca Pana Jezusa.

Niech czerwiec będzie dla nas czasem szczególnego zbliżenia do Jezusa. Niech Najświętsze Serce Pana Jezusa rozpala nasze serca gorliwością wiary, napełnia je pokojem i prowadzi drogą świętości. Z ufnością powtarzajmy słowa: „Najświętsze Serce Jezusa, ufam Tobie i poświęcam Ci całe moje życie.”

 

Wpis: 2 czerwca godz. 11:45

poniedziałek, 1 czerwca 2026

Czerwiec – miesiąc poświęcony Najświętszemu Sercu Pana Jezusa

 


Wkroczyliśmy w miesiąc czerwiec, który w tradycji Kościoła jest szczególnym czasem oddawania czci Najświętszemu Sercu Pana Jezusa.

Serce Jezusa jest symbolem nieskończonej miłości Boga do człowieka – miłości stałej, miłosiernej i ofiarnej, która obejmuje każdego z nas – niezależnie od statusu społecznego, od pełnionej w świecie funkcji, biednego i bogatego.

Wpatrując się w Najświętsze Serce, doświadczamy niezwykłego ciepła i miłości. Wiemy, że prawdziwa miłość potrafi przebaczać, cierpliwie czekać i nieustannie obdarowywać dobrem. Serce Chrystusa, przebite na krzyżu, jest otwarte dla wszystkich ludzi, zwłaszcza dla największych grzeszników. Zaprasza do zaufania, nawrócenia i życia w bliskości z Bogiem. Jest ratunkiem i kotwicą, przy której nigdy nie utoniemy!

Nabożeństwa czerwcowe z piękną litanią do Najświętszego Serca Pana Jezusa pomagają nam jeszcze bardziej zbliżyć się do naszego Pana i nieustannie odkrywać tajemnicę Bożej miłości.

W tym miesiącu powierzamy Jezusowi swoje rodziny, troski, radości i codzienne obowiązki, prosząc, aby Jego Serce przemieniało ludzkie serca na wzór swojej dobroci i pokoju.

Niech czerwiec stanie się dla nas czasem wdzięczności za bezgraniczną miłość Chrystusa oraz okazją do odnowienia wiary i zaufania.

Najświętsze Serce Pana Jezusa – zmiłuj się nad nami!

 

Wpis: 1 czerwca godz. 10:15


niedziela, 31 maja 2026

W ostatni dzień maja...

 


Żegnamy maj – miesiąc wyjątkowy, bo poświęcony Maryi. Przez trzydzieści jeden dni ku Niej wznosiły się nasze serca, czcząc Ciebie, Matko Ukochana, pod najpiękniejszymi tytułami w pieśniach i Litanii Loretańskiej. W kościołach, przy polskich kapliczkach przydrożnych rozbrzmiewały słowa miłości, wdzięczności i zawierzenia.

Maj odchodzi, pozostawia po sobie zapach kwitnących łąk, śpiew słowików i  wspomnienie wspólnych modlitw…

Żegnamy maj, ale nie Ciebie, Mateczko Najświętsza. Dziękujemy za Twoją obecność i prosimy: Nigdy nas nie opuszczaj i prowadź zawsze drogą wiary, nadziei i miłości.

Dziękujemy za ten piękny czas łaski, za chwile duchowej bliskości. Niech owoce majowych nabożeństw pozostaną w naszych sercach, a miłość do Matki Bożej umacnia nas w codziennym życiu. Nadal będziemy dzielić z Nią nasze radości, a także powierzać Jej nasze troski, nasze rodziny i przyszłość, ufając, że nadal będzie nas otaczać swoją matczyną opieką.

 

Wpis: 31 maja godz. 13:30