Jestem
jak liść na wietrze,
chyboczę
niepewnie na gałązkach życia,
Bywam
rzucana podmuchem wiatru,
który
tnie w oczy, zalewając łzą…
Szeleszcząc
na wietrze, spoglądam w dal…
cichej,
pokornej i ufnej…
Bądź
pochwalony Panie mój!
Dziękuję
Ci za ten wiatr,
choć
tak gwałtowny!
Lekki zefirek nie ma tej siły,
która
dmie w żagle
i
pozwala rozwinąć się skrzydłom!
Zatem…
dmij w moje żagle,
by
było ciekawie,
mądrze
i
pięknie!
Bądź
pozdrowiona, Najświętsza Panienko,
w
mroźny, lutowy poranek,
gdy
ludzie śpieszą z gromnicą do kościoła,
by
spotkać Ciebie i Twego Syna;
by
ogrzać się ciepłem Twych świętych rąk
i
posilić Niebieskim Chlebem.
Bądź
pozdrowiona, Kochana Mateczko,
co
witasz uśmiechem swe dzieci
i
darzysz wielkim ogniem miłości,
by
nigdy nie wystygło ich wnętrze!
Bądź
pozdrowiona, Gwiazdo przewodnia,
co
wskazujesz drogę ku Niebu!
Bądź
pozdrowiona, Opiekunko naszych rodzin,
która
nas kochasz i nikim nie gardzisz!
Bądź
pozdrowiona, Zwiastunko dobrych dni,
ucz
nas nadziei, gdy ludzie zawiodą!
Chroń
nas przed złem – jak tylko matka potrafi!
Dodawaj
otuchy, gdy zaczynamy wątpić!
Strzeż
naszych myśli i naszych serc,
by
nigdy, przenigdy nie odwróciły się od Ciebie!
Przytul
do swego matczynego serca,
pozwól
trwać przy Tobie i po prostu z Tobą być!
Wpis:
2 lutego godz. 13:55
„Modlitwa jest
przelewaniem naszego serca do Serca Boga... Kiedy jest dobrze przeżywana,
porusza Boskie Serce i skłania je coraz bardziej do wysłuchania nas. Zanosząc
modlitwę do Boga, starajmy się wylać całą naszą duszę. Wówczas zostanie On
pokonany naszymi błaganiami i przyjdzie nam z pomocą.
*Módl się i
ufaj! Nie denerwuj się! Niepokój nie służy niczemu. Bóg jest miłosierny i
wysłucha twoją modlitwę.
*Modlitwa jest
najlepszą bronią, jaką posiadamy. Jest ona kluczem, który otwiera Serce Boga.
Powinieneś mówić do Pana Jezusa również sercem, a nie tylko wargami. Co więcej,
w pewnych przypadkach powinieneś mówić do Niego tylko sercem.
*Poprzez
książki szuka się Pana Boga; a w modlitwie myślnej znajduje się Go.
*Bądź pilna(-y)
w modlitwie i medytacji. (…) Trwaj w ciągłym rozwijaniu się, w tym świętym
ćwiczeniu się w miłości do Boga. Każdego dnia zrób choć trochę w tej
dziedzinie. Rób to zarówno w nocy przy mdłym świetle lampy, w czasie niemocy i
jałowości ducha, jak również w dzień, przeżywając radość i zachwycające
oświecenie duszy.
*Jeżeli możesz
mówić do Boga w czasie modlitwy, rozmawiaj z Nim, wysławiaj Go. Jeśli nie
możesz mówić, bo jesteś niedoświadczona(…) na drogach poznawania Pana, niech
cię to nie zasmuca. Zatrzymaj się u drzwi pokoju na wzór dworzan i oddaj Mu
hołd. On cię zobaczy. Będzie Mu miła twoja obecność. Okaże względy twemu
milczeniu. Następnym razem -kiedy cię weźmie za rękę, doznasz pocieszenia.”
Wpis: 1 lutego
godz. 10:10
Truizmem byłoby twierdzenie, że Jezus
prawdziwie nas kocha, że tylko On uczy nas prawdziwej miłości. Bo w zasadzie
wszyscy to wiemy, ale… czy w to naprawdę wierzymy?! Czy umiemy (i przede
wszystkim – czy chcemy?) wnieść tę prawdę w nasze życie, w naszą codzienność?
Sytuacja w świecie – zarówno
polityczna, gospodarcza, jak społeczna – nasuwają różne myśli. Niekiedy nawet
bluźniercze! Pytają: Gdzie jesteś, Boże? Jeśli w ogóle jesteś!
Nie mogę mówić w imieniu Pana Boga, ale
wierzę, że Bóg jest! Bóg – Stwórca wszechświata! Pięknego, dobrego i
doskonałego!
I w tym momencie chciałoby się
powiedzieć: To homo sapiens zniszczył i nadal niszczy to wielkie Dobro,
które zostało nam podarowane u zarania świata. Niszczy przyrodę, środowisko
naturalne, kulturę. Poprzez ciągły pośpiech, pędzenie ku nie wiadomo jakiemu
celowi, przemoc, wojny, uprzedzenia i związane z tym konflikty ideologiczne, niszczy relacje z drugim człowiekiem… Brak
czasu i narzucony sobie pośpiech udaremnia zatrzymanie się! Człowiek niszczy
nie tylko świat zewnętrzny, ale także relacje z bliźnimi, wartości duchowe, przecież
tak ważne w życiu! Dopada nas stres, choroby cywilizacyjne… Gubimy się i popadamy
w uzależnienia, wierząc, że narkotyki, alkohol oraz inne używki uchronią. Przed
czym? Przed samym sobą?
A przecież tak niewiele trzeba, aby
uzyskać pomoc! Skąd? Z Nieba! Brzmi naiwnie? Może, ale prawdziwie!
Wpis: 31 stycznia godz.
Dlaczego Bóg – samo Dobro i Miłość –
jest tak trudny do przyjęcia?!
Te słowa napisałam czternaście lat
temu! Okazuje się, że nic nie straciły na aktualności. Pytam siebie i każdego z
Was, dlaczego w świecie tyle nienawiści człowieka do człowieka?! Zapewne niejeden
się oburzy i powie, że jego to nie dotyczy. Tak, to prawda, ale dotyczy wielu
ludzi na całym świecie, w którym żyjemy! Jakie jest źródło wojen,
niesprawiedliwych osądów, krzywdy? Ile jadu w różnych wypowiedziach - choćby w internecie?!
Chciałoby się powiedzieć: Ludzie,
opamiętajcie się! Sami sobie robicie krzywdę, rzucając złe słowa o innych! A
może byłoby dobrze pobłogosławić, pomodlić się za osobę, która nas denerwuje i
budzi w nas tyle złości?! To nie wymaga wielkiego czasu, ale skutek
nadzwyczajny! Pamiętajmy, że dobro wraca – w jakiejkolwiek jest formie!
Zwłaszcza, że tak gorąco Matka Boża prosi o modlitwę – nie tylko w ostatnim orędziu,
ale nieustannie!
Wpis: 30 stycznia godz. 10:00
Uśmiech
- to promyczek słońca,
wysyłany
z głębi serca.
Uśmiech
- to znak wewnętrznej radości.
To
pogoda ducha –
wbrew
smutkom i zawirowaniom!
To
ciepło, które ogrzewa!
To
sama dobroć szczera, nieudawana!
Uśmiech
– to przyjaźń, której każdy pragnie.
To
znak miłości, zwyczajnej, ludzkiej.
Uśmiech
- to wyraz przyjaźni
To
radość serca!
To
sygnał, że jestem ci życzliwa, Człowieku,
że
Cię lubię i nigdy nie zrobiłabym Ci krzywdy!
Uśmiech
– to także słowo przepraszam,
taki
zamiennik za przykre słowo,
którego
tak bardzo żałuję!
Uśmiech
to piękno duszy!
Dzisiaj
swoje imieniny w niebie obchodzi św. Tomasz z Akwinu, dlatego przypominam jego
słynne i wciąż aktualne słowa:
*Panie,
Ty wiesz lepiej, aniżeli ja sam, że starzeję się i pewnego dnia będę stary.
*Zachowaj
mnie od zgubnego nawyku mniemania, że muszę coś powiedzieć na każdy temat i
przy każdej okazji.
*Odbierz
mi chęć prostowania każdemu jego ścieżek.
*Uczyń
mnie poważnym, lecz nie ponurym. Czynnym, lecz nie narzucającym się. Szkoda mi
nie spożytkować wielkich zasobów mądrości, jakie posiadam. Ale Ty, Panie,
wiesz, że chciałbym zachować do końca paru przyjaciół.
*Wyzwól
mój umysł od niekończącego się brnięcia w szczegóły i dodaj mi skrzydeł, bym w
lot przechodził do rzeczy. Zamknij mi usta w przedmiocie mych niedomagań i
cierpień - w miarę, jak ich przybywa, a chęć ich wyliczania staje się z upływem
lat coraz słodsza.
*Nie
proszę o łaskę rozkoszowania się opowieściami o cudzych cierpieniach, ale daj
mi cierpliwość wysłuchiwania ich.
*Nie
śmiem Cię prosić o lepszą pamięć, ale proszę o większą pokorę i mniej
niezachwianą pewność, gdy moje wspomnienia wydają się sprzeczne z cudzymi.
Użycz mi chwalebnego poczucia, że czasem mogę się mylić.
*Zachowaj
mnie dla ludzi, choć z niektórymi z nich doprawdy trudno wytrzymać. Nie chcę
być świętym, ale zgryźliwi starcy to jeden ze szczytów osiągnięć szatana.
*Daj
mi zdolność dostrzegania dobrych rzeczy w nieoczekiwanych miejscach i niespodziewanych zalet w ludziach… Daj, Panie, łaskę mówienia im o tym…
Dziękuję
Ci, Święty Tomaszu, za Twoją mądrość!
Wpis:
28 stycznia godz. 10:15