Kształtowanie silnej woli

 

Silna wola jest jedną z najważniejszych cech, które pomagają człowiekowi osiągać cele, pokonywać trudności i rozwijać własny charakter. Nie jest ona darem, z którym człowiek się rodzi, lecz umiejętnością, którą można uzyskać poprzez codzienną pracę nad sobą. Jest to żmudna i długotrwała praca, nawet – powiedziałabym – nieustanna. Kształtowanie silnej woli wymaga cierpliwości, konsekwencji oraz gotowości do pokonywania trudności.

Każdy człowiek doświadcza chwil zwątpienia, zmęczenia czy porażek. Jednak warto nie poddawać się po pierwszym niepowodzeniu, lecz wyciągnąć wnioski z błędów i próbować, próbować kolejny raz. Dzięki temu człowiek ma większe szanse na osiągnięcie sukcesu zarówno w nauce, jak i w życiu zawodowym czy osobistym, czy też w kształtowaniu swojego charakteru!

Kształtowanie silnej woli zaczyna się od stawiania sobie realistycznych celów i systematycznego ich realizowania. Nawet niewielkie sukcesy motywują do dalszego działania. Ważną rolę odgrywa również samodyscyplina, czyli umiejętność wykonywania obowiązków nawet wtedy, gdy nie ma się na to ochoty. Regularna nauka, aktywność fizyczna czy dotrzymywanie obietnic składanych samemu sobie wzmacniają charakter i uczą odpowiedzialności.

Dobrym przykładem znaczenia silnej woli są sportowcy oraz ludzie, którzy osiągnęli sukces dzięki wytrwałej pracy. Ich osiągnięcia nie wynikają wyłącznie z talentu, ale przede wszystkim z codziennych treningów, konsekwencji i determinacji. Podobnie uczniowie przygotowujący się do ważnych egzaminów często muszą zrezygnować z części przyjemności, aby osiągnąć zamierzony cel. Takie doświadczenia pokazują, że silna wola rozwija się poprzez regularne pokonywanie własnych słabości.

Jak nietrudno zauważyć, silna wola jest cechą, którą można świadomie kształtować. Wymaga ona cierpliwości, systematyczności i odwagi w mierzeniu się z trudnościami.

Człowiek, który potrafi panować nad swoimi emocjami i konsekwentnie dąży do celu, zyskuje większą szansę na sukces oraz satysfakcję z własnych osiągnięć. Dlatego warto każdego dnia podejmować małe wyzwania, które stopniowo wzmacniają charakter i uczą wytrwałości. (Źródło: Jennie Allen „Uwolnij głowę”; Rachel Barr „Zaprzyjaźnij się ze swoim mózgiem”; Mel Robinson „Pozwól im”)

 

Wpis: 17 lipca godz. 16:20

Do wiecznej lampki

 

Bądź pozdrowiona, wieczna lampko,

znaku Chrystusowej obecności!

Czerwone światełko, co nigdy nie gaśniesz!

Pełnisz honorową wartę przy Chrystusie.

Stoisz na straży Jego domostwa w świątyni.

Wskazujesz na Jego miłość,

bo ukrył się tam dla każdego z nas.

Każdego dnia cierpliwie i z tęsknotą czeka.

Nieraz jest bardzo samotny i opuszczony,

woła do ciebie i do mnie:

Jestem tutaj, tak niewiele trzeba,

bym poprzez swoją obecność

uchylił ci skrawek nieba. 

 

To bardzo pomaga i ułatwia relacje z bliźnimi:

Od siebie wymagać, innych usprawiedliwiać!

 

Wpis: 15 lipca godz. 9:35

 

Wytrwajcie w modlitwie,

a Bóg – chociaż zwleka ze swymi darami,

jednak nam ich nie odmówi. 

Św. Augustyn

 Relacje międzyludzkie – to temat rzeka! Bywają – najogólniej mówiąc – różne. Czasami niezwykle ciepłe i serdeczne, czasami niepoprawne.

Powiedzmy sobie szczerze, że pragniemy żyć w zgodzie z każdym człowiekiem - mimo różnicy poglądów, mimo innych zapatrywań politycznych, społecznych czy też religijnych. Bo to przecież znacznie ułatwia nam życie. Dobre relacje powinny  być oparte na wzajemnym zaufaniu oraz wzajemnym szacunku. Ale czy są?  

Ostatnio ukazuje się wiele książek, w których autorzy, opierając się na własnym doświadczeniu, podpowiadają, jak osiągnąć dobre kontakty z drugim człowiekiem. Dodajmy – człowiekiem, z którym skrzyżowała się nasza droga.

Wynotowałam sobie kilka wskazań z różnych publikacji; są cenne chyba nie tylko dla mnie.  A zatem – co może nam pomóc w osiągnięciu dobrych relacji z drugim człowiekiem?

*Słuchajmy uważnie drugiego człowieka. Starajmy się naprawdę go zrozumieć, zamiast od razu przygotowywać odpowiedź. Tutaj przypomina mi się św. Faustyna, która podobnie mówi w swoim dzienniczku: „Jesteśmy wrażliwi na mowę i zaraz wrażliwi chcemy odpowiadać…” (Dz. 477) A może ta osoba oczekuje od nas tylko wysłuchania – bez komentarza, bez uwag!?

*Bądźmy otwarci i szczerzy. Mówmy o swoich potrzebach i uczuciach w sposób spokojny, nigdy złośliwy czy pretensjonalny.

*Okazujmy empatię. Spróbujmy spojrzeć na sytuację oczami drugiej osoby. Nie oznacza to, że musimy się z nią zgadzać, ale że staramy się zrozumieć jej doświadczenie.

*Szanujmy granice. Każdy ma prawo do własnego czasu i poglądów. Respektowanie granic buduje poczucie bezpieczeństwa. Mówienie typu „ja bym tego nie zrobił/nie zrobiła”, przekłada się na myśl: „wiem lepiej, jestem doskonalszy (-a) od ciebie”…

*Doceniajmy i wyrażajmy wdzięczność. Proste „dziękuję”, „doceniam to, co zrobiłeś” czy szczery komplement wzmacniają więzi.

*Dotrzymujmy słowa. Wiarygodność i konsekwencja budują zaufanie, które jest fundamentem każdej relacji. „Na tobie mogę polegać.”

*Przyznawajmy się do swoich błędów i przepraszajmy. Szczere przeprosiny oraz gotowość do naprawienia sytuacji często wzmacniają relację bardziej niż unikanie odpowiedzialności.

*Pracujmy nad sobą. Rozwijanie umiejętności radzenia sobie z emocjami, cierpliwości i asertywności przekłada się na lepsze kontakty z innymi.

*Najważniejsze jest, aby traktować relacje jako coś, o co dba się regularnie, a nie tylko wtedy, gdy pojawiają się problemy. Małe, konsekwentne gesty życzliwości i zainteresowania zwykle przynoszą lepsze efekty niż pojedyncze duże działania. (Źródło: Dzienniczek św. Faustyny; Jennie Allen „Uwolnij głowę”; Rachel Barr „Zaprzyjaźnij się ze swoim mózgiem”; Mel Robinson „Pozwól im”)

Te myśli oczywiście nie wyczerpują tematu dotyczącego relacji międzyludzkich, ale warto je wziąć pod uwagę.

 

Wpis: 13 lipca godz. 9:55

Zaśpiewajmy razem tę piękną, refleksyjną piosenkę:

 

Szumią łany zboża,
gra wiatr na jeziorze,
śpiewa ptak radośnie
Bogu, co go stworzył.

Refren: Zatrzymaj się na chwilę,
odetchnij pięknem świata.
Zatrzymaj się na chwilę,
zauważ swego brata.
Zatrzymaj się na chwilę,
nad tym, co w sercu kryjesz,
zatrzymaj się na chwilę
i pomyśl, po co żyjesz.

2.Pędzi całe miasto,
zgrzytają tramwaje,
wszystko chcesz uchwycić,
a pustka zostaje.

Refren: Zatrzymaj się na chwilę,
odetchnij pięknem świata.
Zatrzymaj się na chwilę,
zauważ swego brata.
Zatrzymaj się na chwilę,
nad tym co w sercu kryjesz,
zatrzymaj się na chwilę
i pomyśl ,po co żyjesz.

3.Nikt dziś nie ma czasu,
każdy goni szczęście,
na później zostawia
to, co najważniejsze.

Refren: Zatrzymaj się na chwilę,
odetchnij pięknem świata.
Zatrzymaj się na chwilę,
zauważ swego brata.
Zatrzymaj się na chwilę,
nad tym, co w sercu kryjesz,
zatrzymaj się na chwilę
i pomyśl, po co żyjesz.

4. Jedną małą chwilę
zawsze znaleźć możesz,
odejść z gwaru życia,
spojrzeć w serce Boże.

Refren: Zatrzymaj się na chwilę,
odetchnij pięknem świata.
Zatrzymaj się na chwilę,
zauważ swego brata.
Zatrzymaj się na chwilę,
nad tym, co w sercu kryjesz,
zatrzymaj się na chwilę
i pomyśl, po co żyjesz.

 

Wpis: 12 lipca godz. 11:15

Nie zrażajmy się przeciwnościami!

 

Życie człowieka nie jest wolne od cierpienia i trudności. Każdy z nas doświadcza chwil zwątpienia, smutku czy niepowodzeń. Jednak jako ludzie wierzący nie powinniśmy tracić nadziei, ponieważ Bóg jest z nami także w najtrudniejszych momentach.

Pismo Święte przypomina nam, że Bóg nigdy nie opuszcza tych, którzy Mu ufają. Przeciwności mogą być próbą naszej wiary, ale również okazją do duchowego wzrostu. Dzięki nim uczymy się pokory, cierpliwości i jeszcze większego zawierzenia Bogu. Modlitwa oraz zaufanie Bożej Opatrzności dają siłę do pokonywania nawet największych trudności.

Przykładem jest Pan Jezus, który mimo cierpienia i krzyża pozostał wierny woli Ojca. Jego zmartwychwstanie pokazuje, że po cierpieniu przychodzi zwycięstwo, a po ciemności rozbłyska światło. Również wielu świętych doświadczało licznych przeciwności, lecz dzięki wierze nie poddawali się i wytrwali do końca. Taki był św. Ojciec Pio, posądzany o różne niecne sprawy; taka była św. Faustyna, której zazdroszczono bliskości Pana Jezusa i podejrzewano o mistyfikacje… Przykłady można by mnożyć, bo niczyja droga życiowa spośród świętych nie była łatwa.

Dlatego nie zrażajmy się przeciwnościami. Powierzajmy nasze troski Bogu, prośmy Go o siłę i odwagę oraz pamiętajmy, że każda trudność może prowadzić do większego dobra. Z wiarą i nadzieją kroczmy przez życie, ufając słowom Chrystusa: „Na świecie doznacie ucisku, ale miejcie odwagę: Ja zwyciężyłem świat” (J 16,33).

 

Wpis: 11 lipca godz. 9:55