W przeddzień ŚWIĘTA BOŻEGO MIŁOSIERDZIA

 

Natchnieniem dla ustanowienia Święta Bożego Miłosierdzia było pragnienie Jezusa, które przekazała Siostra Faustyna. Pan Jezus powiedział do niej: Pragnę, ażeby pierwsza niedziela po Wielkanocy była Świętem Miłosierdzia (Dz. 299). Pragnę, aby Święto Miłosierdzia, było ucieczką i schronieniem dla wszystkich dusz, a szczególnie dla biednych grzeszników. W dniu tym otwarte są wnętrzności miłosierdzia Mego, wylewam całe morze łask na dusze, które się zbliżą do źródła  miłosierdzia  Mojego.  Która dusza  przystąpi  do  spowiedzi i Komunii świętej, dostąpi zupełnego odpuszczenia win i kar. W dniu tym otwarte są wszystkie upusty Boże, przez które płyną łaski. (Dz. 699) 

Zgodnie z życzeniem Pana Jezusa Święto Miłosierdzia Bożego obchodzone jest w pierwszą niedzielę po Wielkanocy. Włączył je do kalendarza liturgicznego najpierw Franciszek kard. Macharski dla archidiecezji krakowskiej w 1985 roku. A Ojciec Święty Jan Paweł II w 1995 roku wprowadził to święto dla wszystkich diecezji w Polsce. Natomiast 30 kwietnia 2000 roku, w dniu kanonizacji Siostry Faustyny Papież ogłosił to święto dla całego Kościoła. 

Święto poprzedzone jest zawsze dziewięciodniową nowenną, w której przez kolejne dni zostają wprowadzane do Serca Pana Jezusa inne rzesze: cała ludzkość, kapłani, dusze pobożne, poganie, bracia odłączeni, dusze ciche i pokorne, czciciele Miłosierdzia Bożego, dusze czyśćcowe, dusze oziębłe.

W naszym parafialnym kościele nowenna była odmawiana po wieczornej Mszy św. lub indywidualnie w domu.

 

Wpis: 7 kwietnia godz. 10:35  

Apostolstwo uśmiechu

 

„Podaję wam tu rodzaj apostolstwa, które nie domaga się od was ciężkiej pracy, wielkich umartwień i trudów, ale które szczególnie dziś, w naszych czasach, bardzo jest pożądane, potrzebne i skuteczne, mianowicie apostolstwo uśmiechu.

Uśmiech rozprasza chmury nagromadzone w duszy. Uśmiech na twarzy pogodnej mówi o szczęściu wewnętrznym duszy złączonej z Bogiem, mówi o pokoju czystego sumienia, o beztroskim oddaniu się w ręce Ojca niebieskiego, który karmi ptaki niebieskie, przyodziewa lilie polne i nigdy nie zapomina o tych, co Jemu bez granic ufają.

Uśmiech na twej twarzy pozwala zbliżyć się bez obawy do ciebie, by cię o coś poprosić, o coś zapytać - bo twój uśmiech już z góry obiecuje chętne spełnienie prośby. 

Nieraz uśmiech twój wlać może do duszy zniechęconej jakby nowe życie, nadzieję, że nastaną lepsze czasy, że nie wszystko stracone, że Bóg czuwa. 

Uśmiech jest nieraz tą gwiazdą, co błyszczy wysoko i wskazuje, że tam na górze bije serce Ojcowskie, które zawsze gotowe jest zlitować się nad nędzą ludzką.

Ciężkie dziś życie, pełne goryczy, i Bóg sam zarezerwował sobie prawo uświęcania ludzi przez krzyż. Nam zostawił zadanie pomagać innym w bolesnej wędrówce po drodze krzyżowej przez rozsiewanie wokoło małych promyków szczęścia i radości. Możemy to czynić często, bardzo często, darząc ludzi uśmiechem miłości i dobroci, tym uśmiechem, który mówi o miłości i dobroci Bożej.

Mieć stały uśmiech na twarzy, zawsze - gdy słońce świeci albo deszcz pada, w zdrowiu lub w chorobie, w powodzeniu albo gdy wszystko idzie na opak - o to niełatwo! Uśmiech ten świadczy, że dusza twa czerpie w Sercu Bożym tę ciągłą pogodę duszy, że umiesz zapomnieć o sobie, pragnąc być dla innych promykiem szczęścia.” (św. Urszula Ledóchowska)

 

Wpis: 5 kwietnia godz. 11.00

O wiośnie radośnie

 

Wybuchła wiosna

słońcem radosnym,

tysiącem zapachów,

pąkami nabrzmiałymi nowym życiem,

rozgwarem ptaków o świcie

pod moim oknem.

I… nową nadzieją!

 

Niech trwa ta wiosna

piękna, świeża, radosna!

Niech budzi dobre uczucia,

niech zawsze mieszka w nas!

 

Niech będzie kluczem,

co otwiera drzwi do serca człowieka.

Niech będzie śpiewem i muzyką,

towarzyszką naszych dni!

Niech będzie modlitwą i hołdem

za piękno i dobro, co drzemie w nas!

 

Niech będzie uwielbieniem

naszego Stwórcy i dziękczynieniem!

 

Wpis: 4 kwietnia godz. 9:40 

 

Radość Wielkanocna trwa!

Każdy kolejny dzień obchodzony jest w weselu i radości jako jeden dzień świąteczny - jako jedna Wielka Niedziela. W naszej świątyni brzmi radosne Alleluja. Kapłan w białym ornacie. Podczas Mszy św. pali się paschał, przypominając o obecności Zmartwychwstałego Chrystusa wśród swoich „owieczek”. Krzyż w prezbiterium z czerwoną stułą, a figura Zmartwychwstałego Pana stoi przy ołtarzu.

Prawda o Zmartwychwstaniu - największa i najradośniejsza jest osobistym przeżyciem każdego chrześcijanina. W tym przeżyciu pomaga nam liturgia Najświętszej Eucharystii. Ostatnim dniem oktawy wielkanocnej jest II Niedziela Wielkanocna, czyli Święto Miłosierdzia Bożego.

 

Wpis: 3 kwietnia godz. 11:10

 

G. F. Haendel - "Alleluja" z Oratorium "Mesjasz"

Pieśń Wielkanocna - Zwycięzca śmierci