Na początku nowego tygodnia...

 

Każdy poniedziałek napełnia mnie nową radością! Wierzę, że nowy tydzień przyniesie znów coś dobrego. I tak się dzieje! Budzę się i co słyszę? Śpiew ptaków. Od samego rana chwalą Pana Boga! Ich głosy pełne zachwytu sięgają wyżyn Nieba, a nas – mieszkańców Ziemi – napełniają błogością i radosnym optymizmem, że ten nowy dzień i nowy tydzień są zaczątkiem czegoś, co spełni nasze marzenia i oczekiwania. Śpiew ptaków towarzyszy mi w drodze do kościoła; potem spotkanie z największym Przyjacielem (nie tylko moim!) Jezusem. Napełniona Jego Słowem i miłością wracam do domu – pełna zapału do pracy i nadziei, że On pomoże rozwiązać wszystkie trudne sprawy.

Nie mogę nie wspomnieć o ludziach, których spotykam po drodze… Podążają w tym samym kierunku, wierząc, że Najświętsza Eucharystia doda im sił, że nada sens ich życiu. Razem ze spotkanymi ludźmi śpiewam w duchu „Hosanna”! Bo skoro Pan Jezus jest w sercu, to wszystko jaśnieje!

 

Wpis: 20 lutego godz. 9:30

Warto przemyśleć!

„Co należy rozumieć pod pojęciem nawrócenia? Nawrócenie polega na przemianie serca, umysłu i całego naszego życia ku istnieniu Boga. (…) Samo nawrócenie oznacza, że nasze życie przemieniamy tak, aby zawsze być blisko Boga. (…)

Modlitwa jest czymś, co przybliża nas do Boga. (…) Modlitwa to przebywanie z Bogiem najczęściej w milczeniu. (…) Jeśli dziecko nauczy się szybko, że Bóg jest blisko niego, to też będzie pewne, że jest nieustannie chronione.

Modlitwy trzeba się uczyć i ją doskonalić, i dbać o jej rozwój w naszym wnętrzu – tam, gdzie Bóg dokona największych cudów. Prawdziwie rozmodleni ludzie nie mają przeświadczenia, że im się coś należy i szybko dostrzegają i doświadczają wielkości Boga w najmniejszych rzeczach - zarówno w sobie, jak i na zewnątrz. W modlitwie przynosimy Mu wszystko, co mamy w sobie, a także wszystko, co nas otacza.

Dziecko uczy się na podstawie słuchania. Dzieci, które słuchają o Bogu, znajdują w Nim wielkie umocnienie. Takie dzieci uczą się porozumiewać w miłości z bliskimi osobami i z całym otoczeniem. Dzieci, którym odmawia się wiedzy o Bogu, rosną w lęku. (…)

Nie możemy obwiniać Boga za stan, w jakim znajduje się dzisiejszy świat. Stan świata jest wynikiem naszego odejścia od Niego. Wszystko, co nas obecnie martwi i rani, jest efektem tego, że zignorowaliśmy Boga. Powróćmy do Niego w modlitwie! I efekty będą odczuwalne natychmiast. On jest naszym jedynym Przyjacielem, który nigdy nas nie ignoruje. Nie ma osoby, którą by Bóg ignorował. W modlitwie poświęcamy czas temu najlepszemu Przyjacielowi. Czy nie byłoby dobrze, abyśmy poświęcili choć trochę czasu temu Przyjacielowi, który nas stworzył?! Św. Augustyn powiedział, że modlitwa jest największym darem Boga dla człowieka.”

(fragment książki – wywiadu dziennikarza Nick’a Eltz’a z austriacką mistyczką Marią Simma)

 

Wpis:19 lutego godz. 11:50 

 

Sobota należy do Matki Bożej, to znaczy – ten dzień Kościół poświęca Jej w szczególny sposób. Dla nas – Jej czcicieli – to wielka łaska! Możemy bowiem szczególnie dziś  przytulić się do Jej serca, prosić i nade wszystko – dziękować za to wszystko, co otrzymujemy za Jej pośrednictwem. Wraz z wszystkimi wołam:

Matko tysiąca imion, tysiąca tytułów,

których już zliczyć nawet nie zdołam!

Czcimy Cię jako Jasnogórską Panią,

Matkę z Lichenia i z Ostrej Bramy,

z Kodnia, Ludźmierza i małego Wiela…

Gdziekolwiek jesteś, łaskami słyniesz,

zawsze nas chronisz, pomagasz, miłością darzysz

i najpewniejszą drogą prowadzisz!

Nie odmawiasz nikomu matczynej pomocy!

Zwaśnionych ludzi roztropnie jednoczysz.

Chronisz przed złem, jak najlepsza matka,

podajesz nam rękę, kiedy w wirze życia

gubimy jego sens i toniemy.

Jesteś Królową naszych serc i sumień.

Dziś cały świat klęka przed Tobą w pokorze!

I z wielką miłością do Ciebie woła:

Bądź pozdrowiona, Najświętsza Panienko!

Piękna, troskliwa Matko Kościoła!

Wpis: 18 lutego godz. 9:35

Najświętsze Oblicze

 

Dzisiaj w pewnym zgromadzeniu zakonnym czci się w szczególny sposób Najświętsze Oblicze naszego Pana Jezusa Chrystusa. Nie jest to powszechna uroczystość w Kościele, ale – myślę, że warto zatrzymać się i wpatrzeć w tę niezwykłą Twarz! Najpiękniejszą twarz Chrystusową - pełną bólu, ale i miłości.

Byłam w kościele oo. kapucynów w Manopello, gdzie przechowywana jest święta relikwia z odbiciem Twarzy Chrystusa. Nie można przejść obok niej obojętnie. Łzy same cisną się do oczu. Niewielki obraz, zamknięty w srebrnej oprawie; przezroczysty. Przedstawia twarz zniekształconą, ze śladami uderzeń oprawców. Obraz jest równie dobrze widoczny z obu stron (przód i tył).

„Oto, co opowiedziała s. M. Katarzyna Rokicka – jedna z polskich sióstr ze Zgromadzenia Służebnic Przenajświętszej Krwi, posługujących przy sanktuarium: W Abruzji, w małym miasteczku o nazwie Manoppello, przechowywana jest od 500 lat cudowna relikwia świętego Oblicza Jezusa (Volto Santo). Jest ona żywym świadkiem zmartwychwstania Chrystusa. Jak wskazują najnowsze badania, Oblicze jawi się na kawałku jedwabiu morskiego (bisioru). Jest to materiał bardzo trwały, przezroczysty, na którym nie ma żadnych śladów farby ani działania ludzkiego. Nie odnaleziono na nim również śladów ludzkiej krwi, potu czy osocza. Wizerunek nie powstał w czasie drogi na Golgotę, lecz w ułamku sekundy w czasie zmartwychwstania. Obraz jest więc „namalowany” nie ludzką ręką, ale światłem zmartwychwstania.

Słowa z Ewangelii: „Wyszedł więc Piotr i ów drugi uczeń i szli do grobu; ujrzał leżące płótna oraz chustę, która była na Jego głowie, leżącą nie razem z płótnami, ale oddzielnie zwiniętą na jednym miejscu” (J 20, 3–7) dotyczą dokładnie tego obrazu i wskazują na jego pochodzenie z grobu Jezusa. Chusta ta była położona na Całunie w miejscu twarzy.

Według opisów historyków droga chusty wiodła z Jerozolimy przez Edessę, Konstantynopol i Rzym aż do Manoppello. Chusta została przywieziona do Manoppello w 1527 r. i trafiła w ręce prywatnych właścicieli. Wreszcie, w 1618 r. chustę nazywaną także Sudarium Chrystusa kupił Donat‘ Antonio De Fabritiis. Po tym jak udało się pozyskać jego udział przy budowie klasztoru w Manoppello, w 1638 r. przekazał chustę kapucynom. Od tego czasu znajduje się ona w ich posiadaniu i jest wystawiona w Bazylice Świętego Oblicza w Manoppello, nazywana tam również „Volto Santo“.

Siostra Blandina Paschalis Schlömer, niemiecka trapistka i malarka ikon, po wieloletnich skrupulatnych badaniach udowodniła, że twarz z Całunu z Manoppello idealnie pokrywa się z odbiciem twarzy na Całunie Turyńskim. Na Całunie ukazany jest martwy człowiek, na Wizerunku natomiast przedstawiony jest żywy mężczyzna, o obliczu naznaczonym męką, który zdaje się patrzeć uważnie na obserwującą ten obraz osobę.” (Źródło: polskiFR)

 

Wpis: 17 lutego godz. 9:30

Snując refleksje…

  

Jestem jak liść na wietrze,

chyboczę niepewnie na gałązkach życia,

łopoczę na wietrze trudnych spraw…

Bywam rzucana podmuchem wiatru,

który tnie w oczy, zalewając łzą…

Szeleszcząc na wietrze, spoglądam w dal…

Ten szelest – to szept modlitwy -

cichej, pokornej i ufnej…

Bądź pochwalony Panie mój!

Dziękuję Ci za ten wiatr,

choć tak gwałtowny!

 Lekki zefirek nie ma tej siły,

która dmie w żagle

i pozwala rozwinąć się skrzydłom!

Zatem… dmij w moje żagle,

by było ciekawie,

mądrze

i pięknie!

Wpis: 16 lutego godz. 9: 24

 

Przyjaciele! Gdziekolwiek mieszkacie, skądkolwiek pochodzicie, obejrzyjcie ten film! Serdecznie zachęcam, naprawdę warto! Z różnych stron słyszymy o błędach Kościoła, kapłanów. Krytykanctwo (bo to już nie jest rzeczowa krytyka!) sięga zenitu. I naprawdę trudno się w tym wszystkim pogubić, jeśli nie ma się silnego kręgosłupa w postaci mocnej wiary. Ten film jest dla wszystkich – zarówno wierzących, jak i tych wątpiących, którzy niedowierzają oczywistym prawdom. Tych ostatnich reprezentuje w filmie głównie młody chłopak, ale i cyniczny ojciec… Zresztą zobaczcie sami! Będzie to na pewno z korzyścią dla głębszej wiedzy. I autentycznej!

Poniżej link do tego ciekawego filmu:

https://www.youtube.com/watch?v=Zoos1qXlINM

 

Wpis: 15 lutego godz. 9:30

 

Przy okazji dzisiejszego święta, nazwanego od imienia jego patrona Walentynkami, powtarzam do każdego z Was słowa wypowiedziane w tym miejscu rok temu, bowiem nic nie straciły na swej aktualności:

 Lubię Cię, Człowieku! Kimkolwiek jesteś, gdziekolwiek mieszkasz… Niezależnie od tego, czy darzysz mnie sympatią, czy też nie! Wystarczy, że ja Cię lubię i chowam dla Ciebie wiele przyjaźni.

Jeżeli masz problemy, z którymi sobie nie radzisz, modlę się za Ciebie!

Jeżeli cierpisz, wspieram Cię!

Jeżeli miotają Tobą złe uczucia, chcę Ci pomóc dobrym słowem!

Uśmiechnij się – mimo wszystko! Pan Jezus każdego dnia jest z Tobą, chociaż Go nie widzisz! Ale On Ciebie widzi i kocha! Nie ma dla Niego żadnej przeszkody w drodze do Ciebie! Znajdź i Ty drogę do Niego! Jest taka prosta! Przyjdź do kościoła, uklęknij przed Najświętszym Sakramentem. Powiedz Chrystusowi o swych troskach, zaufaj Mu bezgranicznie! Ale powtarzaj też: Bądź wola Twoja! Bo On doskonale wie, co jest dla Ciebie najlepsze!

I coś jeszcze! Nie zapomnij o dziękczynieniu! Dziękuj nieustannie za wszystko! Staraj się dostrzegać w swym życiu nie tylko udręki i smutki, ale i wielkie dobro, którego doświadczasz  i doświadczyłeś (doświadczyłaś) przez całe swoje życie.

 

Wpis: 14 lutego godz. 10:15