Konfucjusz: „Największym powodem do chwały nie jest - nigdy nie upaść, ale umieć podnieść się za każdym razem, kiedy upadniemy.”

Każdy człowiek w swoim życiu doświadcza trudnych sytuacji, popełnia błędy i przeżywa chwile słabości. Nikt z nas nie jest doskonały, ale najważniejsze jest to, aby nie popaść w marazm i mimo upadków nie tracić nadziei. Wiara w Boga pomaga nam odnaleźć siłę do powstawania i rozpoczynania wszystkiego od nowa.

Bóg uczy nas, że każdy upadek może stać się początkiem przemiany. W Piśmie Świętym czytamy: „Choć sprawiedliwy siedem razy upadnie, znów się podniesie” (Prz 24,16). Słowa te przypominają, że prawdziwa siła polega na odwadze, by swoje błędy dostrzec i nieustannie je naprawiać. Nawet gdy oddalamy się od Boga, On nie przestaje nas kochać i zawsze daje nam szansę na powrót.

Dzięki skrusze, modlitwie i zaufaniu Bogu możemy odzyskać pokój serca i stać się lepszym człowiekiem. Bóg nie oczekuje od nas doskonałości, lecz szczerego serca i gotowości do przemiany. Każdy upadek może nas czegoś nauczyć, jeśli tylko nie stracimy nadziei i z odwagą powierzymy swoje życie Bogu.

W tym miejscu przypominają mi się słowa Juliusza Słowackiego zawarte w „Testamencie moim”: „Niech żywi nie tracą nadziei.” W pewien sposób przystają do powyższej sentencji Konfucjusza. Poeta pragnie dodać otuchy ludziom, którzy przeżywają trudne chwile. Wzywa, aby mimo cierpienia, porażek i przeciwności losu nie tracili nadziei. Myślę, że można to odczytać jako zachętę do zaufania Bogu. Nawet gdy człowiek upada i doświadcza cierpienia, powinien wierzyć, że dzięki Bożej miłości może odzyskać  nadzieję  i siłę do dalszego życia.

 

Wpis: 22 października godz. 11:45